مدل رابطه ابعاد چشمانداز زمان و رضایت زناشویی با توجه به اثرات میانجی بهزیستی روانشناختی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور
2 گروه روانشناسی دانشگاه استنفورد
3 گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه ابعاد چشم انداز زمان و رضایت زناشویی با توجه به نقش واسطه ای بهزیستی روانشناختی در قالب یک مدل تحلیل مسیر به انجام رسیده است. نمونه آماری این پژوهش عبارت بود از 408 زن متأهل 20 تا 50 ساله ساکن شهر تهران که با استفاده از روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ، بهزیستی روانشناختی ریف و فرم کوتاه چشمانداز زمان زیمباردو بود. برای تحلیل داده ها از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین مشخص شد که گذشته خوب، حال لذتگرا و آینده، نهتنها به طور مثبت مستقیم، بلکه به طور مثبت و غیرمستقیم با واسطه بهزیستی روانشناختی بر رضایت زناشویی تأثیر میگذارند. به علاوه متغیرهای گذشته بد و حال منفعل بهطور منفی مستقیم و همچنین به طور منفی و غیرمستقیم با واسطه بهزیستی روانشناختی بر رضایت زناشویی تأثیرگذار هستند. از مجموع یافته ها نقش ابعاد چشمانداز زمان بر رضایت زناشویی و نقش میانجی بهزیستی روانشناختی تأیید شد که این امر دارای تلویحات کاربردی برای متخصصان و روانشناسان در تدوین مداخلات زناشویی است.