استراتژی تشکیل پرتفوی با نسبتهای SVAM، P/CF و P/S اصلاح شده در بورس تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه مالی، دانشکده حسابداری و مدیریت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 گروه حسابداری موسسه آموزش عالی و غیرانتفاعی شفق تنکابن، مازندران، ایران
3 استادیار، گروه حسابداری، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.
doi
چکیده
انتخاب استراتژیهای برتر در تشکیل پرتفوی سرمایهگذاری با توجه به تمرکز سرمایهگذاران برای برقراری توازن بین ریسک و بازده و دستیابی به بازده بهینه از موضوعات مهم پژوهشی در بازارهای سرمایه محسوب میشود. این پژوهش از پنج معیار نسبی برای چینش پرتفوی انتخاب کرده که برای این منظور از دادههای 100 شرکت بورس تهران طی سالهای 1391 الی 1400 در 10 پرتفوی بهره گرفته است. شواهد نشاندهنده این است که پرتفویهای ایجاد شده با نسبتهای PS و PSهای اصلاح شده در قیاس با پرتفوی PCF بازدهی تجمعی کمتری داشتند. نتایج آزمون ویلکاکسون نیز وجود تفاوت معنادار در برخی از زوج پرتفویها را نشان میدهد. نتایج آزمون T زوجی نیز نشان میدهد بازدهی پرتفویهای نسبت PS اصلاح شده با حاشیه سود (MPS2) در مقایسه با پرتفوی نسبتهای PS و PS اصلاح شده با بدهی (MPS1) عملکرد بهتری داشته است. نتایج همچنین نشان داد که پرتفویهای تشکیل شده با نسبتهای PCF و ارزش افزوده سهامدار به ارزش بازار (SVAM) عملکرد بهتری در مقایسه با پرتفویهای PS و نسخههای اصلاح شده آن دارد، در حالی که پرتفویهای تشکیل شده با نسبت PCF با نسبتهای SVAM تفاوت معناداری نشان نمیدهند.