تأثیر مداخله بهنگام خانواده محور مبتنی بر بازیدرمانی بومی سازی شده بر نشانههای بالینی کودکان ADHD پیشدبستانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات،
2 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
4 استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بازیدرمانی بومی شده بر کاهش شدت نشانههای کاستی توجه و فزون کنشی/تکانشگری کودکان ADHD در دوره پیشدبستان انجام شد. روش پژوهش کاربردی و نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون همراه گروه گواه بود. به همین منظور با استفاده از روش نمونهگیری چندمرحلهای در دسترس، تعداد 24 نفر از مادران کودکان پیشدبستانی دارای اختلال ADHD انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایشی در 10 جلسه بازیدرمانی بومیسازی (LPT) شده شرکت داده شده و گروه گواه بدون دریافت آموزش در نوبت انتظار قرار گرفتند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه ADHD وندربیلت ـ فرم والد (ول ریچ و همکاران، 1997) و مصاحبه بالینی نیمه ساختار یافته بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از مدل آماری تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات کاستی توجه و فزونکنشی/تکانشگری گروه آزمایش و گواه در مرحله پسآزمون و پیگیری تفاوت معنادار وجود داشت. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که مداخلات خانواده محور مبتنی بر بازیدرمانی بومیسازی شده بر نشانههای توجه و فزونکنشی/ تکانشگری کودکان پیشدبستانی دارای اختلال ADHD تأثیر دارد. دستاورد چنین پژوهشی میتواند به عنوان یک روش درمانی در اختیار متخصصان و والدین کودکان دارای ADHD قرار گیرد.