سن و رضایت به ازدواج از منظر نظام بین المللی حقوق بشر
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
ازدواج در اغلب جوامع امروزی، و بهویژه در جوامع سنتی، نقطه آغاز زوجیت و خانواده است که با تولد فرزند کامل میشود. این حق هم در میثاق حقوق مدنی و سیاسی و میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مورد اشاره قرار گرفته که این خود حاکی از انفکاک ناپذیری حقوق بشر است. ازدواج کودکان به دلیل شیوع و آثار غیرقابل جبرانی که بر وضعیت آنان و بهویژه کودکان دختر دارد یکی از دغدغههای جامعه بینالمللی است که در اسناد بینالمللی حقوق بشر با تأکید بر اهمیت تعیین حداقل سن ازدواج و ارتباط آن با رضایت به ازدواج به آن پرداخته شده است. بهموجب این اسناد کشورهای عضو ملزم به تعیین حداقل سن برای ازدواج هستند که این سن باید بهگونهای تعیین گردد که رضایت شخص به ازدواج بتواند معتبر تلقی شود. البته صرف تعیین این سن و جرمانگاری ازدواج زودهنگام و اجباری بدون پرداختن به ریشههای آن نه تنها این معضل را حل نمیکند بلکه میتواند سایر حقوق فرد را تحتالشعاع قرار دهد. در این مقاله با مروری بر این اسناد و نظریات تفسیری علاوه بر مشخص نمودن جزییات آنها به وضعیت نظام حقوقی ایران در این خصوص اشاره و پیشنهاداتی ارائه خواهد شد.