امکان‌سنجی استفاده از الگوی روابط کنشگران تامین مالی در بانکداری سرمایه گذاری جهت واقعی نمودن روابط سپرده گذار و تسهیلات گیرنده در نظام بانکی ایران

نویسندگان

1 گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و برنامه‌ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

2 استادیارگروه مدیریت مالی دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

3 پژوهشگر کمیته مالی، سرمایه گذاری و بانکداری اسلامی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام، تهران، ایران

doi
چکیده

علیرغم وجود پیشینه‌ی 100 ساله بانکداری در ایران، بانکداری ایران دارای مشکلاتی از جمله صوری بودن عقود و ناکارآمدی است. پژوهش حاضر با استفاده از امکان‌سنجی الگوی روابط کنشگران مالی بانکداری سرمایه گذاری در جهت واقعی نمودن ارتباط میان سپرده گذار و تسهیلات‌گیرنده در نظام بانکی ایران و مرتفع نمودن مشکلات جاری نظام بانکی ایران می‌پردازد. پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای، مصاحبه خبرگانی و پرسشنامه دلفی فازی انجام شده و نمونه آماری به صورت هدفمند- قضاوتی انتخاب شده است. حجم نمونه آماری پژوهش حاضر در گام‌های متفاوت به ترتیب برابر با 8، 11 و 10 نفر خبره است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که ابعاد احصا شده از دیدگاه ادیشمندان حوزه مالی و ادبیات نگرش سیستمی، شامل سیستمی و غیرسیستمی است. مؤلفه های بعاد مذکور، شامل تأمین منابع، مدیریت، تخصیص منابع، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فناوری، زیست محیطی و حقوقی است. با توجه به نظر اندیشمندان حوزه پولی و مالی ایران، اجرای الگوی مذکور امکان پذیر بوده و می تواند مشکلات نظام بانکی ایران را مرتفع نموده و ارتباط میان تسهیلات گیرنده و سپرده گذار را واقعی نماید. علاوه بر این در حین انجام مراحل پژوهش الگویی جهت امکان‌سنجی استفاده از الگوی روابط یک نهاد مالی در سایر نهاد‌های مالی، مورد تدوین و تبیین قرار گرفت.