ارزیابی آسیبپذیری آلودگی آبخوان دشت سلماس با مدل دراستیک و سیستم اطلاعات جغرافیایی
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد گروه علوم و مهندسی آب، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز
2 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز
doi
چکیده
در این تحقیق آسیبپذیری آبخوان دشت سلماس در برابر آلودگیها، با استفاده از مدل دراستیک و سیستم اطلاعات جغرافیایی ارزیابی شد. در مدل دراستیک، هفت پارامتر هیدروژئولوژیک مؤثر بر آلودگی آبهای زیرزمینی عمق سطح ایستابی، تغذیه خالص آبخوان، محیط آبخوان، بافت خاک، توپوگرافی، اثر منطقه غیراشباع و هدایت هیدرولیکی تلفیق شدند. نقشه پهنهبندی آسیبپذیری، سه پهنه عمده آسیب پذیری کم (شاخص آسیبپذیری 100-64)، آسیبپذیری متوسط (شاخص آسیبپذیری140-100) و آسیبپذیری زیاد (شاخص آسیبپذیری 183-140) را نشان داد. گسترش پهنهها با آسیبپذیری کم حدود 55/13 درصد، آسیبپذیری متوسط حدود 09/72 درصد و آسیبپذیری زیاد حدود 36/14درصد بهدست آمد. با تحلیل حساسیت به روشهای حذف پارامتر و تک پارامتری، میزان تأثیرگذاری هر کدام از پارامترها در آلودهسازی آبخوان مورد ارزیابی قرارگرفت. نتایج هر دو تحلیل نشان داد عمق سطح ایستابی و منطقه غیراشباع مهمترین پارامترهای تأثیرگذار بر شاخص آسیبپذیری محدوده مطالعاتی سلماس میباشند.