نقش ابعاد والدگری و رابطه والد-کودک در مشکلات رفتاری درونی سازی شده و برونی سازی شده کودکان

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده

2 استادیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)

3 استادیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

پژوهش حاضر به منظور پیش‌بینی و بررسی ارتباط میان ابعاد والدگری و رابطه والد ـ کودک با مشکلات رفتاری برونی­ سازی و درونی ­سازی‌شده انجام گرفت؛ و روش آن به صورت توصیفی ـ همبستگی طراحی شد. نمونه مورد پژوهش را تعداد 413 نفر از دانش‌آموزان تک فرزند و چند فرزند پایه اول تا ششم مدارس ابتدایی شهرستان یزد (141 تک­فرزند، 121 دو فرزند، 101 سه فرزند و 50 چهار فرزند و بیشتر) به همراه والدین­شان تشکیل دادند که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. از سیاهه رفتاری کودکان (CBCL)، پرسش‌نامه ابعاد والدگری آلاباما (APQ)، مقیاس رابطه والد ـ کودک (PCRS) به همراه فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی محقق ­ساخته، برای جمع­آوری داده ­ها استفاده شد. نتایج رگرسیون خطی گام به گام نشان داد از میان مهارت ­های والدگری، ابعاد فقر نظارت و تنبیه جسمانی در تبیین مشکلات درونی‌سازی­ و ابعاد مشارکت و تنبیه جسمانی، در تبیین مشکلات برونی‌سازی کودکان، نقش پیش­ بینی­ کننده­ تری دارند. از زیرمقیاس­ های رابطه والد ـ کودک، مؤلفه وابستگی در پسران و مؤلفه تعارض در دختران توانایی پیش‌بینی مشکلات درونی­ سازی و مؤلفه تعارض هم در پسران و هم در دختران توانایی پیش‌بینی مشکلات برونی ­سازی‌شده را دارد.

کلیدواژه‌ها