نقش ابعاد والدگری و رابطه والد-کودک در مشکلات رفتاری درونی سازی شده و برونی سازی شده کودکان
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده
2 استادیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)
3 استادیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
پژوهش حاضر به منظور پیشبینی و بررسی ارتباط میان ابعاد والدگری و رابطه والد ـ کودک با مشکلات رفتاری برونی سازی و درونی سازیشده انجام گرفت؛ و روش آن به صورت توصیفی ـ همبستگی طراحی شد. نمونه مورد پژوهش را تعداد 413 نفر از دانشآموزان تک فرزند و چند فرزند پایه اول تا ششم مدارس ابتدایی شهرستان یزد (141 تکفرزند، 121 دو فرزند، 101 سه فرزند و 50 چهار فرزند و بیشتر) به همراه والدینشان تشکیل دادند که به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند. از سیاهه رفتاری کودکان (CBCL)، پرسشنامه ابعاد والدگری آلاباما (APQ)، مقیاس رابطه والد ـ کودک (PCRS) به همراه فرم اطلاعات جمعیتشناختی محقق ساخته، برای جمعآوری داده ها استفاده شد. نتایج رگرسیون خطی گام به گام نشان داد از میان مهارت های والدگری، ابعاد فقر نظارت و تنبیه جسمانی در تبیین مشکلات درونیسازی و ابعاد مشارکت و تنبیه جسمانی، در تبیین مشکلات برونیسازی کودکان، نقش پیش بینی کننده تری دارند. از زیرمقیاس های رابطه والد ـ کودک، مؤلفه وابستگی در پسران و مؤلفه تعارض در دختران توانایی پیشبینی مشکلات درونی سازی و مؤلفه تعارض هم در پسران و هم در دختران توانایی پیشبینی مشکلات برونی سازیشده را دارد.