بررسی عوامل مؤثر بر ثبات مالی بانکها: شواهدی از شاخص نسبت خالص تأمین مالی پایدار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشجوی دکتری مالی گرایش مهندسی مالی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 بخش حسابداری و مالی ، دانشکده اقتصاد ،مدیریت و حسابداری ، دانشگاه یزد ، یزد، ایران
3 دانشیار گره اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق با استفاده از معیار نسبت خالص تأمین مالی پایدار به بررسی عوامل مؤثر بر ثبات مالی بانکها از جمله ریسک نقدینگی، ریسک اعتباری، رشد تسهیلات، اندازه بانک، سودآوری و تنوع درآمدی پرداخته شده است. بنابراین با در نظر گرفتن مشکل درونزایی بالقوه، برای رسیدن به اهداف تحقیق از روش حداقل مربعات دومرحلهای (2SLS) و دادههای پانل 24 بانک خصوصی و دولتی ایران در دوره 1400-1390 استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که افزایش ریسک نقدینگی و اعتباری تأثیر منفی و معناداری بر ثبات مالی دارند و اقدامات سیاستگذاران حوزه بانکی زمانی که بهصورت همزمان این دو ریسک افزایش مییابد اگرچه ثبات مالی را تا حدودی بهبود میبخشد اما کافی نیست؛ زیرا تأثیر منفی ریسک نقدینگی همواره غالب است. علاوه بر این نتایج نشان میدهد که افزایش اندازه بانک، سودآوری و رشد تسهیلات تأثیر مثبت و معناداری بر ثبات مالی بانکها دارد، درحالیکه افزایش نسبت درآمدهای غیر بهرهای به درآمدهای بهرهای ثبات مالی بانکها را کاهش می دهد. نتایج تحقیق از تقویت نظارت و مقررات بانکی با تأکید بر کاهش ریسک اعتباری و نقدینگی در بخش بانکداری حمایت میکند، زیرا ریسکهای اعتباری و نقدینگی اثر نامطلوبی بر ثبات بانک دارند. این مطالعه به مدیران پیشنهاد میدهد تا ثبات مالی بانکها را با، حداکثر کردن سود و به حداقل رساندن ریسک متعادل کنند.
