بهینهسازی سبد سرمایهگذاری با استفاده از مدل نیم واریانس با تاکید بر پتانسیل مثبت (مطالعه موردی: بازار بورس اوراق بهادار تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
3 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
doi
چکیده
سرمایهگذاری در بازار سهام نقشی اساسی در رشد و توسعه اقتصادی دارد، زیرا امکان ایجاد فرصتهای سرمایهگذاری، تأمین منابع مالی برای شرکتها و دولتها و تحرک فعالیت اقتصادی را به ارمغان میآورد. تشکیل سبد سرمایهگذاری مناسب به منظور فعالیت در بازار سهام از اهمیت قابل توجهی برخوردار است و جهت دستیابی به عملکرد مطلوب و بهرهبرداری بهتر، نیازمند مهارت در انتخاب و ترکیب مناسب از سهام گوناگون میباشد. توجه به نوسانات بازار سهام در تشکیل سبد سرمایهگذاری امری حیاتی بوده زیرا که این نوسانات بیانگر تغییرات و پویایی این بازار هستند و تصمیمگیری مبتنی بر این نوسانات، به سرمایهگذاران کمک میکند تا مخاطرات مالی را بهبود بخشند و فرصتهای سرمایهگذاری را شناسایی کنند. همچنین توجه به نوسانات مثبت در تشکیل سبد سرمایهگذاری بسیار حائز اهمیت میباشد زیرا که این نوسانات نشاندهنده قابلیت رشد و سودآوری بالقوه سهام هستند. به همین منظور، هدف این پژوهش تشکیل سبد سرمایهگذاری بهینه به منظور بهرهبرداری مزیتها و فرصتهای سرمایهگذاری ناشی از نوسانات مثبت و در عین حال توجه به نوسانات منفی و کاهش آن میباشد. در همین راستا در این پژوهش رویکردی نوین به نام مدل نیمواریانس دو مرحلهای معرفی گردید و با استفاده از دادههای ماهانه سهام از ابتدای سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱، به تشکیل سبد سرمایهگذاری پرداخته شد و جهت ارزیابی کارایی این مدل مقایسه آن با مدل نیم واریانس و اوزان یکسان سبد صورت گرفت. نتایج نشان میدهند، مدل مذکور عملکرد بهتری داشته و بهرهوری و عملکرد سبد سرمایهگذاری را نسبت به مدل نیم واریانس و اوزان یکسان سبد بهبود میبخشد.
