مدلیابی سلامت معنوی بر اساس جهتگیری مذهبی و امید به زندگی با میانجیگری تحمل ناراحتی و نظمجویی هیجانی و نقش تعدیلگر جنسیت در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، ,واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی عمومی ،دانشکده ی علوم تربیتی و روانشناسی ، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران
3 استادیار گروه روانشناسی عمومی ،دانشکده ی علوم تربیتی و روانشناسی ، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران
doi
10.30473/hpj.2025.76283.6352چکیده
مقدمه: سلامت معنوی به عنوان یک بعد فردی و اجتماعی نقش مهمی در طی زندگی فرد و جامعه دارد و توجه روزافزونی را به خود اختصاص داده است. بنابراین هدف پژوهش مدلیابی سلامت معنوی بر اساس امید به زندگی و جهتگیری مذهبی با میانجیگری نظمجویی هیجانی و تحمل ناراحتی و نقش تعدیلگر جنسیت در بین دانشجویان است.روش: پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی و از نوع کاربردی بود. جامعه آماری 4000 نفر از دانشجویان (مرد و زن) دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکزی بود که به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای تعداد 352 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامههای جهتگیری مذهبی آلپورت (1950)، امید به زندگی اشنایدر (۱۹۹۱)، سلامت معنوی الیسون (1982)، نظمجویی هیجانی گرانفسکی (۲۰۰۱) و تحمل ناراحتی سیمونز (۲۰۰۵) بود. تجزیه و تحلیل دادهها شامل آمار توصیفی و در بخش استنباطی از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار Smart pls4 استفاده شده است.یافتهها: نتایج نشان میدهد به ترتیب بیشترین تاثیرگذاری را متغیر امید به زندگی (β=0.415) و جهتگیری مذهبی (β=0.369) بر سلامت معنوی دانشجویان با مقدار p<0.05 داشتهاند.نتیجهگیری: امید به زندگی و جهتگیری مذهبی نقش مهمی در سلامت معنوی افراد دارند و متغیر جنسیت نقش تعدیلگر در این فرآیند ندارد و تفاوت معناداری در خصوص تاثیرگذاری آیتمهای روانشناسی فوق بر سلامت معنوی در دو گروه دانشجویان مرد و زن وجود ندارد.