مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی بر اضطراب افسردگی و استرس بیماران منییر
نویسندگان
1 استادیار روان شناسی بالینی،دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان،گرگان، ایران،
2 گروه روانشناسی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران.
3 گروه روان شناسی بالینی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایران
4 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
10.30473/hpj.2025.72787.6141چکیده
مقدمه: بیماران منییر مشکلات روانشناختی عدیدهای را گزارش میکنند درحالیکه در جهت درمان و بهبود ابعاد روانشناسی این بیماران تلاش چندانی نشده است. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه میزان اثربخشی طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی بر افسردگی، اضطراب و استرس بیماران منییر بود.روش: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون پسآزمون و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر بیماران منییر مبتلا به افسردگی و اضطراب همبود بود که از بین آنها، 45 بیمار با توجه به معیارهای ورود و خروج با روش نمونهگیری در دسترس مبتنی بر هدف انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه رفتاردرمانی شناختی، طرحواره درمانی و کنترل اختصاص داده شدند. هر سه گروه قبل، بعد از مداخله و یک ماه بعد از مداخله با مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس مورد ارزیابی قرار گرفتند. در نهایت دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندزه گیری مکرر مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج کاهش معنادار در افسردگی، اضطراب و استرس بیماران منییر گروههای آزمایش نسبت به کنترل در پسآزمون و پیگیری نشان داد (05/0P<). همچنین بین گروه طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی در کاهش افسردگی به نفع طرحواره درمانی تفاوت معنادار نشان داده شد (05/0P<) اما در دیگر متغیرها تفاوت معناداری بین دو گرو آزمایش یافت نشد (05/0P>).نتیجهگیری: مداخلات طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی در بهبود علائم روانشناختی بیماران منییر مؤثر است. نتیجه این پژوهش و پژوهشهای مشابه میتواند در حوزههای تشخیصی و درمانی بیماران منییر مورد استفاده قرار گیرد.