مدل‌یابی نگرش خوردن براساس کمال‌گرایی و نارضایتی از بدن با نقش واسطه‌ای اضطراب در دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.30473/hpj.2025.71291.6069
چکیده

مقدمه: ورود به دانشگاه یک مرحله رشدی حیاتی است که می‌تواند دانشجویان را نسبت به نگرش‌های خوردن آشفته و اختلالات خوردن آسیب‌پذیر کند. ازاین‌رو، هدف این مطالعه بررسی رابطه کمال‌گرایی و نارضایتی از بدن با نگرش خوردن با نقش واسطه‌ای اضطراب در دانشجویان بود. روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگی و تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان ۱۹ تا ۲۴ سال مقطع کارشناسی دانشگاه خوارزمی بود که در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بودند که از این بین، ۴۷۸ نفر با روش تصادفی از نوع خوشه‌ای یک مرحله‌ای انتخاب شدند. پرسشنامه‌های نگرش خوردن (EAT-26)، اضطراب بک (BAI)، شکل بدن (BSQ) و مقیاس کمال‌گرایی (FMPS) مورداستفاده قرار گرفت. داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS-26 و Amos-24 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اثر کمال‌گرایی (01/0> p و ۴۶/۰=β)، نارضایتی از بدن (01/0> p و ۳۶/۰=β) و اضطراب (01/0< p و ۱۳/۰=β) بر نگرش خوردن، مثبت و معنی‌دار است. علاوه‌برآن، کمال‌گرایی (01/0> p و ۳۳/۰=β) و نارضایتی از بدن (01/0> p و ۳۸/۰=β) بر اضطراب و همچنین کمال‌گرایی (۰۱/۰> p و ۲۱/۰=β) بر نارضایتی از بدن، اثر مثبت و معنی‌دار دارند. نتیجه‌گیری: اضطراب در رابطه کمال‌گرایی و نارضایتی از بدن با نگرش خوردن در دانشجویان، نقش واسطه‌ای ایفا می‌کند. آگاهی از این نتایج در تدوین راهبردهای پیشگیرانه و مداخلات درمانی مناسب اهمیت زیادی دارد.