فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی درمان شناختی-‌رفتاری-‌جنسی بر خودپنداره‌جنسی، خودابرازی جنسی، اختلال نعوظ و اختلال کمبود میل‌جنسی در بیماران مرد مبتلا به کژکاری جنسی بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مرد مبتلا به اختلال نعوظ و کمبود میل‌جنسی مراجعه‌کننده به  متخصصان اورولوژی  منطقه یک شهر تهران بود. از این جامعه نمونه‌ای به حجم 26 نفر به روش هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (13 نفر) و  کنترل (13 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه‌ای را به مدت دو و نیم ماه دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند.  ابزارهای به کار برده شده در این مطالعه شامل پرسشنامه عملکرد جنسی مردان روزن و همکاران (1997)، پرسشنامه استاندارد خودپنداره جنسی اسنل (1995)، پرسشنامه خودابرازی جنسی اسنل، بلک، کلارک (1987) هستند. برای تجزیه وتحلیل داده­ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره به‌علاوه آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در مرحله پس­آزمون، درمان شناختی‌رفتاری‌جنسی موجب افزایش معنی­دار خودپنداره جنسی مثبت (P≤ 0.001)  و خود ابرازی جنسی (P≤ 0.001)  و کاهش معنی­دار اختلال نعوظ (P≤ 0.001) و افزایش معنی­دار میل جنسی (P≤ 0.001) در بیماران مرد مبتلا به اختلال کژکاری جنسی شد. نتیجه‌گیری: درمان شناختی-‌رفتاری-‌جنسی با بهره‌گیری از تکنیک‌های شناختی-‌رفتاری و آموزش رفتارهای جنسی می‌تواند به عنوان یک مداخله موثر جهت بهبود خودپنداره جنسی، خودابرازی جنسی، اختلال نعوظ و کمبود میل‌جنسی در بیماران مرد مبتلا به کژکاری جنسی مورد استفاده قرار گیرد.