پیشبینی رضایت زناشویی براساس سبکهای عشقورزی (صمیمیت، میل، تعهد) و اضطراب
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی رودهن
2 دانشگاه آزاد اسلامی رودهن
doi
چکیده
یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده رضایتمندی در رابطه زناشویی، وجود عشق و برخورداری از سلامت روان میباشد. هدف از پژوهش حاضر، تعیین سهم اضطراب کل، اضطراب آشکار و پنهان و سبکهای عشقورزی (صمیمیت، میل/ شور و شوق و تعهد) در رضایت زناشویی بود. این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش در برگیرنده کلیه پرسنل متأهل شرکت خودروسازی سایپا در سال 1392 ـ 1391 بود.بدین منظور 200 نفر پرسنل زن ـ مرد متأهل، به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند.به منظور جمعآوری دادهها، آزمونهای مقیاس عشق سه وجهی استرنبرگ، مقیاس اضطراب (آشکار و پنهان) اشپیل برگر و فرم کوتاه رضایت زناشویی انریچ به کار گرفته شد. دادههای به دست آمده با استفاده از روش رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شد. نتایج این پژوهش نشان داد که از میان عشق و سبکهای آن مولفههای صمیمیت و تعهد بیشترین سهم را در رضایت زناشویی داشتند اما متغیر میل(شور و شوق) پیش بین معناداری برای رضایت زناشویی نبود. اضطراب کل و پنهان پیشبینی کنندههای مناسبی برای رضایت زناشویی بودند. حال آن که، اضطراب آشکار پیش بین معناداری برای رضایت زناشویی نبود.