بررسی رابطه بین دلزدگی زناشویی، باورهای بدکارکردی جنسی و احقاق جنسی در زنان دارای همسر مبتلا به دیابت و مقایسه آن با زنان دارای همسر غیرمبتلا
نویسندگان
1 دانشگاه علوم تربیتی و روانشناسی
2 دانشگاه بهشتی
3 دانشگاه علوم تربیتی و روانشناسی
4 دانشگاه علوم تربیتی و روانشناسی
doi
چکیده
هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین دلزدگی زناشویی، احقاق جنسی و باورهای بدکارکردی جنسی در زنان دارای همسر دیابتی و مقایسه آن با زنان دارای همسر غیردیابتی است. پژوهش حاضر روی جامعه نمونهای به اندازه 200 نفر صورت گرفته است.100 نفر از آنها از جامعه زنان دارای همسر دیابتی و 100 نفر دیگر از جامعه زنان دارای همسر غیردیابتی به روش نمونهگیری جامعه در دسترس انتخاب شدند.ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ویژگیهای دموگرافیک (محققساخته)، مقیاس دلزدگی زناشویی (CBM)، شاخص احقاق جنسی هالبـرت (HISA) و پرسشنامه باورهای بدکارکردی جنسی (SDBQ) بودند. دادهها با کاربرد آمار توصیفی (جدول توصیفی دادهها، فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی از قبیل ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA)، تحلیل شد. نتایج نشان داد، بین دلزدگی زناشویی، باورهای بدکارکردی جنسی و احقاق جنسی در زنان دارای همسر دیابتی با زنان دارای همسر غیردیابتی در هرسه مؤلفه مورد بررسی، تفاوت معناداری وجود دارد؛ زنان دارای همسر دیابتی در مؤلفه احقاق جنسی از میانگین پایینتر و در مؤلفه دلزدگی زناشویی و باورهای بدکارکردی جنسی نیز از میانگین بالاتری نسبت به زنان دارای همسر غیردیابتی برخوردار بودند. با توجه به نتایج این پژوهش به نظر میرسد یکی از عوامل مهمی که در ایجاد یا افزایش دلزدگی زناشویی، تشدید باورهای غلط جنسی در زمینه عملکرد جنسی و میزان پایین احقاق جنسی در زنان تأثیرگذار است، اختلال و کژکارکردی جنسی در همسر میباشد. در واقع زنانی که همسرشان از بیمارهای مزمنی چون دیابت (که منجر به اختلال در عملکرد جنسی فرد میشود) رنج میبرند، دارای احقاق جنسی پایینتر و میزان دلزدگی زناشویی و باورهای بدکارکردی جنسی بالاتری از سایر زنان هستند.