پیش‌بینی حساسیت اضطرابی براساس تحمل پریشانی با نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان در بیماران بهبودیافته از کرونا

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.30473/hpj.2025.64853.5597
چکیده

مقدمه: حساسیت اضطرابی یک ساختار خطر تشخیصی است که مورد مطالعه قرار گرفته است و اعتقاد بر این است که پاسخ به انواع مختلف استرس را تقویت می‌کند. همه‌گیری کووید-۱۹ یک عامل استرس­زای گسترده با تهدیدات جسمی و اجتماعی قابل‌توجه است لذا پژوهش حاضر باهدف تعیین نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان در رابطه تحمل پریشانی با حساسیت اضطرابی بیماران بهبودیافته از کرونا انجام شد.روش: پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می­باشد. بدین منظور از بین بیماران بزرگ‌سال بهبود­یافته از ابتلا به کرونا در شهر تهران در سال 1400، 201 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده­ها با استفاده از پرسشنامه­های تنظیم هیجان شناختی گرنفسکی، کریج و اسپین هاون (2001)، حساسیت اضطرابی فلوید، گارفیلد و لاسوتا (2005) و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) جمع­آوری شد.یافته‌ها: تجزیه‌وتحلیل یافته­ها از طریق تحلیل مسیر نشان دادند که تحمل پریشانی بر حساسیت اضطرابی تأثیرگذار است (44/0-) و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان مثبت (31/0) و منفی (30/0-) در رابطه بین رابطه تحمل پریشانی با حساسیت اضطرابی نقش میانجی دارد.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش، می‌توان گفت هدف قرار دادن سه مؤلفۀ تحمل پریشانی و تنظیم شناختی مثبت و منفی هیجان در ارتباط با درمان‌ها و کمک‌های روان‌شناختی برای حساسیت اضطرابی بیماران بهبودیافته از کرونا می‌تواند مؤثر باشد.