تأثیر برنامه مداخله ای کودکان طلاق بر میزان سازگاری آن ها با طلاق والدین شان
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
طلاق از مهمترین پدیدههای حیات انسانی به شمار میآید که نهتنها تعادل روانی دو انسان، بلکه تعادل روانی فرزندان، بستگان، دوستان و نزدیکان را نیز بههم میریزد. در مطالعه حاضر به معرفی و بـررسی تـأثیـر بـرنامـه مـداخلهای کودکـان طلاق (CODIP) بر میزان سازگاری کودکان با طلاق والدینشان پرداخته شده است.برای این منظور 26 کودک طلاق (11 پسر و 15 دختر) بین حیطه سنی 7 تا 9 سال با استفاده از روش نمونهگیری از جامعه در دسترس انتخاب شدند و پس از انتساب تصادفی آزمودنیها به دو گروه کنترل و آزمایش و انجام سه مقیاس سنجش عقاید کودکان درباره طلاق (CIAD)، فرم ارزیابی والدین (PEF) و فرم ارزیابی رهبر گروه (GLEF) روی آنها به عنوان پیشآزمون و پسآزمون، برنامه CODIP طی 15 جلسه یکساعته (هفتهای دو جلسه) روی گروه آزمایش اجرا شد. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصههای توصیفی نظیر فراوانی، میانگین و انحراف معیار و جهت آزمون سؤالات پژوهش از تحلیل کوواریانس استفاده شد. بررسی نتایج نشان داد که تفاوت بین میانگینهای گروه آزمایش و کنترل در سطح 001/0 >P معنادار است، که این نتایج حاکی از تأثیر برنامه CODIP در افزایش ابراز احساسات کودکان و نگرش مثبت آنها نسبت به طلاق والدینشان، کاهش احساسات منفی کودکان نسبت به طلاق والدینشان، بهبود رابطه کودکان با والدین و همسالانشان، و نیز افزایش کاربرد مهارتهای حل مسئله در آنها میباشد.