فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعۀ حاضر به ‌منظور اثربخشی تباردرمانی بر کاهش استرس مادرانِ دارای فرزندان پسر ۶ و۷ ساله با نشانه‌های اختلال‌های برونسو، با روش آزمایشی تک‌آزمودنی انجام شد. بدین ‌منظور، شش مادر که فـرزنـدان آن‌ها بـراسـاس سیـاهۀ رفتـاری کـودک (CBCL)، علائم و نشانه‌های اختلال‌های برونسو را نشان می‌دادند، به روش نمونه‌گیری قضاوتی انتخاب شدند آزمودنی‌ها پیش از شروع جلسات درمان، سه ‌مرتبه به فواصل یک ‌هفته‌ای، با پرسش‌نامۀ استرس والدینی ‌ـ‌ فرم کوتاه ارزیابی شدند (خط پایه) و پس ‌از آن، در نُه جلسۀ گروهی هفتگی یک ‌ساعت ‌و ‌نیمی شرکت کردند. در جلسات سوم و ششم و نهم نیز آزمودنی‌ها به‌وسیلۀ پرسش‌نامۀ مذکور ارزیابی شدند. پس از اتمام جلسات نیز دو‌ مرتبه، با فواصل دو هفته‌ای، نتایج به‌دست ‌آمده پیگیری شد. بررسی نتایج با تحلیل چشمی نمودار نشان داد که بیشترِ آزمودنی‌ها (به‌جز دو آزمودنی) تغییرات چشمگیری در شاخص استرس والدینی نشان دادند. همچنین درصد بهبودی 04/0 درصد تا ۲۳ درصد و اندازۀ اثر متوسط تا بالایی مشاهده شد؛ اما در دو آزمودنی که جلسات درمان را تکمیل نکردند، نتایج، معنادار نبود. در اندازه‌گیری‌های مکرر با استفاده از آزمون هینه فلت نیز مشخص شد که تباردرمانی بر کاهش استرس مادران مؤثر بوده است (012/0p<).