رابطه مولفه‌های تعامل مادر- کودک در کودکان مبتلا به اختلال مصرف غذای دوری جو/ محدود کننده با نشانه‌های ترسیمی آزمون ترسیم خانواده

نویسندگان

1 استاد تمام، دانشگاه تهران. گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 استادیار، دانشگاه تهران، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه تهران، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.30473/hpj.2024.71643.6071
چکیده

مقدمه: هدف از انجام این پژوهش بررسی ارتباط مولفه­های تعامل مادر-کودک در کودکان مبتلا به اختلال مصرف غذای دوری جو-محدودکننده با نشانه­های ترسیمی آزمون ترسیم خانواده بود. روش: جامعه آماری این پژوهش کودکان 4تا 7 ساله در شهر تهران در سال 1401 بودند. براساس معیارهای پنجمین نسخه دستنامه ی تشخیصی و آماری اختلالات روانی و مقیاس غربالگری نه موردی اختلال مصرف غذای محدودکننده/ اجتنابی (نسخه­ی گزارش توسط والدین) تشخیص اختلال را دریافت کرده­اند. 18 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر، تحلیل کمی است که در بخش اول با استفاده از آزمون ترسیم خانواده، مولفه­های تعامل مادر و کودک کدگذاری شد. سپس با استفاده از پرسشنامه تعامل والد-فرزند پیانتا، همبستگی مولفه­های نقاشی و پرسش­نامه تعامل والد-فرزند بررسی شد. تجزیه‌وتحلیل­های آماری این پژوهش با نرم‌افزار SPSS22 انجام گردید. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد ارتباط بین تعارض مادر و کودک در پرسش­نامه تعامل مادر-کودک و حذف مادر، حذف پدر و حذف خواهر و برادر در نقاشی مثبت و معنادار است (01/0˂p). همچنین همبستگی بین تعارض با مادر با رنگ نکردن نقاشی، شکل کوچک یا بزرگ، کشیدن نقاشی گوشه صفحه و نداشتن جزییات پس زمینه با مثبت و معنادار بود (01/0˂p). در نهایت عامل وابستگی کودک به مادر که یک عامل منفی در تعامل مادر و کودک بود، ارتباط مثبت معناداری با حذف پدر و حذف خواهر و برادر داشت (01/0˂p). نتیجه‌گیری: باتوجه به نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش، پیشنهاد می‌شود برای بهبود علائم اختلال مصرف غذای دوری جو-محدودکننده، بر بهبود تعامل مادر و کودک تمرکز شود.