اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر بهبود تبعیت از درمان و چربی خون (کلسترول، تری‌گلیسیرید، LDL و HDL) در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 ستاد دانشکده پزشکی، گروه غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.30473/hpj.2024.67476.5785
چکیده

مقدمه: دیابت نوع 2 گونه‌ای اختلال سوخت‌و‌سازی مزمن است که عامل بسیاری از مرگ‌و‌میرهای حال حاضر جهان بشمار ‍‌می‌رود. هدف مطالعه‌ حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر بهبود تبعیت از درمان و چربی خون (کلسترول، تری‌گلیسیرید، LDL وHDL) در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با گروه گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان در پاییز سال 1400 بودند که 46 نفر آنان به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی در  دو گروه گواه (23 نفر در هر گروه) قرار  گرفتند. اعضای گروه آزمایش تحت هشت جلسه درمان متمرکز بر شفقت (دو جلسه 90 دقیقه‌ای در هفته) و گروه گواه در انتظار مداخله آموزشی قرار گرفتند. پرسشنامه‌ تبعیت از درمان مدانلو (1392) و نیز ارزیابی چربی خون توسط پزشک متخصص برای هر دو گروه در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط بین- درون آزمودنی‌ها (تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر) در نسخه‌ 24 نرم‌افزارSPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از بهبود تبعیت از درمان (132/36=F و001/0=P) و متعادل شدن سطوح چربی خون (تری‌گلیسرید، کلسترول، LDL و(HDL گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه و همچنین پایداری نتایج در مرحله پیگیری (306/70=F و001/0=P) بود. نتیجه‌گیری: درمان متمرکز بر شفقت با بهره‌گیری از فنونی مانند صندلی خالی و نوشتن نامه‌های شفقت‌آمیز دارای کارایی بالینی مناسبی برای بهبود تبعیت از درمان و متعادل کردن چربی خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به شمار می‌رود.