نقش میانجیگر ویژگیهای شخصیتی در رابطه بین میزان پذیرش واکسن کرونا با اضطراب، افسردگی و استرس
نویسندگان
1 کارشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.30473/hpj.2024.68514.5853چکیده
مقدمه: ویروس کووید-19 در طول زمان تغییر شکل میدهد و همچنان در جهان موجود است. بنابراین میزان پذیرش واکسن و عوامل اثر گذار بر آن باید بررسی شود. هدف از پژوهش حاضر تعیین نقش میانجیگر ویژگیهای شخصیتی در رابطه میان میزان پذیرش واکسن کرونا با اضطراب، افسردگی و استرس در دوران همهگیری کووید-19 بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی و به روش مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعة آماری شامل کلیة بزرگسالان 18 تا 60 سال شهر تهران بود، که 388 نفر (۸۱ مرد و ۲۵۷ زن) از آنها به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه کوتاه هگزاکو، پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس و پرسشنامه دانش، نگرش، کاربست و نگرانیها واکسن کووید-19 استفاده شد. سپس دادهها با نرمافزار SPSS (نسخه 24) و AMOSE (نسخه 24) تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که اضطراب، افسردگی، استرس بر ویژگیهای شخصیتی (۴۱/۰=β و ۰۰۱/۰>P) اثر مثبت و بر مقاومت یا پذیرش واکسن (۱۵/۰-=β و ۰۱۳/۰=P) اثر معکوس معنیدار و همچنین ویژگیهای شخصیتی بر مقاومت یا پذیرش واکسن (۱۳/۰-=β و ۰۲۱/۰=P) اثر معکوس و معنیداری دارد. نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن است که متغیر ویژگیهای شخصیتی میتواند نقش میانجی (۰۳۸/۰=P) را در رابطه اضطراب، افسردگی، استرس بر مقاومت یا پذیرش واکسن داشته باشد.