فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس شایع­ترین بیماری سیستم اعصاب مرکزی است که باعث از کارافتادگی و ناتوانی بسیاری از بیماران می­شود. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سازگاری هیجانی و ذهن­آگاهی با میانجگری تنظیم شناختی هیجان در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد. روش: روش این پژوهش توصیفی و طرح پژوهش از نوع طرح‌های همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی افراد مبتلا به بیماری ام.اس در شهر تهران در سال 1401 تشکیل دادند. برای این منظور به انجمن ام.اس ایران مراجعه و 300 بیمار به وسیله نمونه‌گیری داوطلبانه و در دسترس انتخاب شدند. برای جمع­آوری داده­های پژوهش از پرسشنامه­های سازگاری هیجانی (رابیو و همکاران، 2007)، ذهن­آگاهی (کارداسیوتو و همکاران، 2008) و تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و کرایج، 2006) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان داد ابعاد ذهن­آگاهی (آگاهی متمرکز بر لحظة حاضر و پذیرش) به عنوان متغیرهای برونزای پژوهش بر ابعاد سازگاری هیجانی (فقدان نظم‌بخشی انگیختگی‌های هیجانی و فیزیولوژیک، ناامیدی و تفکر آرزومندانه) هم دارای اثر مستقیم و هم اثر غیرمستقیم است (001/0>P). نتیجه‌گیری: آنچه از یافته­های حاضر می­توان نتیجه گرفت، اهمیت دادن به آموزش مهارت­های ذهن­آگاهی در بیماران مبتلا به ام­.اس و بهبود مهارت­های شناختی در تنظیم هیجانی است. باتوجه به استرس ادراک­شده توسط این افراد، هرچه قدر فرد بر آرزوها و افکار مخرب متمرکز شود و تمرکز خود را بر زمان حال از دست دهد و نتواند بیماری خود را بپذیرد، بدون شک سیر و روند بیماری سریع­تر خواهد بود.