آسیب‌شناسی فرایند بودجه‌ریزی برنامه‌محور؛ موردمطالعه: یک دانشگاه سازمانی

نویسندگان

1 (نویسنده مسئول) استادیار گروه مدیریت مالی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه و بودجه دفاعی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

سازمان‌ها و نهادهای عمومی و خصوصی برای مدیریت بهتر فعالیت‌ها نیازمند آسیب‌شناسی فرایند بودجه‌ریزی هستند. پژوهش حاضر به‌دنبال شناسایی آسیب­ها و ایرادات موجود در فرایند بودجه‌ریزی برنامه‌محور در یک دانشگاه سازمانی است. این پژوهش برحسب هدف کاربردی و براساس شیوه گردآوری داده‌ها تحلیلی و توصیفی از نوع پیمایشی و از نوع دلفی است و همچنین ازلحاظ زمان گردآوری داده­ها، مقطعی می‌باشد مدل چهارمرحله‌ای دمینگ به‌عنوان مبنای آسیب‌شناسی درنظر گرفته شد و از فن دلفی برای احصای آسیب­ها استفاده شد. جامعه آماری پژوهش متشکل از سه گروه بوده است: 1. خبرگان و صاحب‌نظران حوزه برنامه ‌و بودجه در دانشگاه، 2. مدیران ستاد دانشگاه (معاونت­های مأموریتی و پشتیبان) که به‌طور مستقیم در فرایند برنامه ‌و بودجه دانشگاه نقش­آفرین هستند، 3. اعضای هیئت‌علمی، پژوهشگران و مدیران دانشکده و پژوهشکده­ها، مراکز مستقل علم و فناوری دانشگاه بوده‌اند. آسیب­های احصاشده توسط نرم­افزارهای SPSS و PLS تحلیل شد. جهت تحلیل داده­ها از روایی (سازهAVE و فورنل لارکر) برای بررسی روایی مؤلفه­ها و از بار عاملی جهت بررسی پایایی شاخص­ها و نیز از پایایی (معرف ـ ترکیبی) جهت بررسی پایایی مؤلفه­ها استفاده شد، برای بررسی نرمال‌بودن متغیرهای تحقیق نیز از آزمون کولموگروف ـ اسمیرنوف استفاده شد که نتایج بررسی­ها نشان داد که همه شاخص­ها از ضریب معنی‌داری بالاتر از 96/1 و بار عاملی بیشتر از 3/0 می­باشد. همچنین همه مؤلفه­ها دارای پایایی معرف و ترکیبی بیشتر از 7/0 و میانگین استخراج‌شده بیشتر از 3/0 هستند. در نتیجه تحقیق 67 آسیب ناظر بر فرایند بودجه‌ریزی در سه سطح: ریاست دانشگاه، معاونت­های تخصصی و دانشکده‌ها و مراکز احصا شد و در گام نهایی آسیب­های احصاشده توسط آزمون فریدمن اولویت‌بندی شد.