پیش‎بینی کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی براساس ناگویی خلقی، حساسیت اضطرابی و سرسختی روان‌شناختی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‎شناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

2 استادیار گروه روان‎شناسی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

doi
10.30473/hpj.2024.67331.5771
چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف پیش‎بینی کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی براساس ناگویی خلقی، حساسیت اضطرابی و سرسختی روان‌شناختی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه بیماران تحت همودیالیز شهر اصفهان در سال 1401 بود که با روش نمونه‎گیری در دسترس 294 (180مرد، 114زن) نفر انتخاب شدند. ابزارهای جمع‎آوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه ناگویی‎خلقی (بگبی و پارکر، 1994)، پرسش‌نامه حساسیت اضطرابی (ریس و همکاران، 1986)، پرسش‌نامه سرسختی‎روان (کیامرثی و همکاران، 1998) و پرسش‌نامه کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، 1996) بود. داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون به روش گام به گام با کمک نرم‌افزار SPSS-27 انجام گرفت. یافته‎‌ها: نتایج نشان داد که ناگویی خلقی، حساسیت اضطرابی و سرسختی روان‎شناختی با 5/49 درصد واریانس قادر به پیش‎بینی کیفیت زندگی هستند. ناگویی خلقی (01/0P<، 420/0β=-)، حساسیت اضطرابی (01/0P<، 257/0β=-) و سرسختی روان‎شناختی (01/0P<، 255/0β=) توانایی پیش‎بینی کیفیت زندگی را داشتند. نتیجه‌گیری: ناگویی‎خلقی و حساسیت اضطرابی بر کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی تأثیر منفی دارد که نیازمند توجه و حساسیت بالا است از طرفی توسعه سرسختی روان‎شناختی می‎تواند ارتقای کیفیت زندگی بیماران را موجب شود. مقدمه: این پژوهش با هدف پیش‎بینی کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی براساس ناگویی خلقی، حساسیت اضطرابی و سرسختی روان‌شناختی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه بیماران تحت همودیالیز شهر اصفهان در سال 1401 بود که با روش نمونه‎گیری در دسترس 294 (180مرد، 114زن) نفر انتخاب شدند. ابزارهای جمع‎آوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه ناگویی‎خلقی (بگبی و پارکر، 1994)، پرسش‌نامه حساسیت اضطرابی (ریس و همکاران، 1986)، پرسش‌نامه سرسختی‎روان (کیامرثی و همکاران، 1998) و پرسش‌نامه کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، 1996) بود. داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون به روش گام به گام با کمک نرم‌افزار SPSS-27 انجام گرفت. یافته‎‌ها: نتایج نشان داد که ناگویی خلقی، حساسیت اضطرابی و سرسختی روان‎شناختی با 5/49 درصد واریانس قادر به پیش‎بینی کیفیت زندگی هستند. ناگویی خلقی (01/0P<، 420/0β=-)، حساسیت اضطرابی (01/0P<، 257/0β=-) و سرسختی روان‎شناختی (01/0P<، 255/0β=) توانایی پیش‎بینی کیفیت زندگی را داشتند. نتیجه‌گیری: ناگویی‎خلقی و حساسیت اضطرابی بر کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی تأثیر منفی دارد که نیازمند توجه و حساسیت بالا است از طرفی توسعه سرسختی روان‎شناختی می‎تواند ارتقای کیفیت زندگی بیماران را موجب شود.