طراحی الگوی بومی بهینه توسعه سرمایهگذاری ریسکپذیر در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از روش دادهبنیاد وAHP فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت مالی ،دانشکده اقتصادومدیریتدانشگاه آزاد اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد-حسابداری ومدیریت ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 دانشیارگروه اقتصاد،دانشکده اقتصاد،حسابداری ومدیریت ، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
4 استادیار گروه مدیریت،دانشکده اقتصاد،حسابداری ومدیریت ، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف این تحقیق، طراحی الگوی بهینه توسعه سرمایهگذاری ریسکپذیر در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از روش دادهبنیاد و AHP فازی بوده است. روش گردآوری، آمیخته کیفی و کمی بوده است. در مرحله اول با استفاده از رویکرد کیفی دادهبنیاد الگوی پارادایمی پژوهش استخراج شده است. ابزار گردآوری دادهها در بخش کیفی، مصاحبه بوده است. جامعه آماری بخش کیفی شامل خبرگان صندوقهای سرمایهگذاری بوده که به روش نمونهگیری نظری، 20 خبره برای انجام مصاحبه انتخاب شده است. در مرحله کمی هریک از مقولههای استخراجی با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی بررسی و تأیید شده است. ابزار گردآوری دادهها در این بخش، پرسشنامه محققساخته بوده که براساس مفاهیم استخراجی از بخش کیفی طراحی شده بود. این پرسشنامه پس از تعیین روایی و پایایی بین اعضای نمونه آماری توزیع شده است. جامعه آماری بخش کمی شامل مدیران شرکتهای بورسی بوده است. حجم نمونه این بخش براساس توصیههای مدلهای تأییدی 210 نفر تعیین شده است. نتایج بخش کیفی نشاندهنده 67 مفهوم درقالب 15 مقوله فرعی و شش مقوله اصلی بهمنظور توسعه سرمایهگذاری ریسکپذیر بورس اوراق بهادار بوده است. نتایج بخش کمی نیز نشان داد که هریک از مقولههای اصلی و فرعی استخراجی از خبرگان تحقیق، قابل تعمیم به مدیران شرکتهای بورسی میباشد.