مقایسه و بررسی رابطه جهتگیری مذهبی و عمل به باورهای دینی با سازگاری زناشویی در طلاب و دانشجویان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره
2 دانشگاه الزهراء
doi
چکیده
مذهب و ایمان جنبههای مهم تجربه بشری هستند. بنابراین اهمیت دارد که به نقش باورهای مذهبی در زندگی زناشویی پرداخته شود. هدف این مطالعه مقایسه و بررسی رابطه جهتگیری مذهبی و عمل به باورهای دینی با سازگاری زناشویی طلاب و دانشجویان بوده است. طرح این پژوهش علّی ـ مقایسهای بوده و آزمودنیها شامل 200 نفر (50 زوج دانشجو و 50 زوج طلبه) بودند که با نمونهگیری در دسترس از دانشجویان دانشگاه یزد و مدارس علمیه یزد انتخاب شدند.دادهها با استفاده از روشهای آماری همبستگی و t مستقل تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان دادند بین جهتگیری مذهبی و سازگاری زناشویی رابطه وجود دارد. سازگاری زناشویی با مذهبگرایی، همبستگی مثبت و با سازماننایافتگی مذهبی، همبستگی منفی دارد. بین عمل به باورهای دینی و سازگاری زناشویی در هر دو گروه رابطه وجود دارد. همبستگی عمل به باورهای مذهبی با سازگاری زناشویی، بیشتر از همبستگی جهتگیری مذهبی با سازگاری زناشویی است. طلاب نسبت به دانشجویان از جهتگیری مذهبی، عمل به باورهای دینی و سازگاری زناشویی بالاتری برخوردارند و این سازگاری به دلیل داشتن توافق و ابراز محبت بالاتر از گروه دانشجویان نیست بلکه به دلیل رضایتمندی زناشویی بیشتر است. در نتیجه افراد مذهبی به دلیل باورهای مذهبی از رضایتمندی زناشویی و سازگاری بالاتری برخوردار هستند. همچنین اعمال و باورهای مذهبی در افزایش رضایتمندی و سازگاری زناشویی، فرایند حل تعارض و گذشت و بخشندگی تأثیر دارند. همبستگی مثبت عمل به باورهای مذهبی، از طریق باورهای ضد طلاق و باور به اینکه خدا حامی زناشویی است توجیه میشود.