تدوین برنامه بازی‌درمانی آدلری و ارزیابی اثربخشی آن بر علاقه‌ی اجتماعی در کودکان مبتلا به سرطان

نویسندگان

1 دانشیار،گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی،دانشکده رواشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی کودکان استثنائی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبائی، تهران،ایران؛

3 استاد،گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی،دانشکده رواشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران

4 دانشیار،گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی،دانشکده رواشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران

doi
10.30473/hpj.2024.65719.5667
چکیده

مقدمه: کودکان مبتلا به سرطان تحت درمان‌‌های دردناک و طولانی‌مدت قرار می‌گیرند که تأثیرات مخربی در سلامت روان آنها دارد. این پژوهش با هدف تدوین برنامه‌ی‌ بازی‌درمانی آدلری و ارزیابی اثربخشی آن بر علاقه‌ی اجتماعی کودکان مبتلا به سرطان انجام شد.روش: مطالعه به روش نیمه‌آزمایشی به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه شاهد انجام شد. جامعه‌ی آماری را کلیه‌ی کودکان مبتلا به سرطان سنین 8 تا 12 سال که از مؤسسه خیریه شهر یزد در سال 1400 خدمات دریافت می‌کردند، تشکیل دادند که از بین آنها 30 کودک به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. برنامه‌ی تدوین شده‌ی بازی‌درمانی آدلری به مدت 18 جلسه (هر هفته، 40 دقیقه)  به عنوان برنامه‌ی مداخله برای گروه آزمایش اجرا شد؛ در حالیکه گروه شاهد چنین مداخله‌‌ای را دریافت نکردند. هر دو گروه با مقیاس علاقه‌ی اجتماعی کودکان ایرانی (علیزاده،1394) مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل کواریانس چندمتغیره برای خرده مقیاس‌های مقیاس علاقه‌ی اجتماعی نشان می‌‌دهد که گروه آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد، پس از شرکت در برنامه‌ی آموزشی تغییر مثبت معناداری در خرده مقیاس‌‌ها دارد (05/0>p).نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که برنامه‌ی بازی‌درمانی آدلری بر بهبود علاقه‌ی اجتماعی کودکان مبتلا به سرطان مؤثر بود. لذا این برنامه به عنوان مداخله‌ی روانشناختی در کنار سایر مداخلات دارویی و روانشناختی به کودکان مبتلا به سرطان توصیه می‌‌شود.