رابطه باورهای فراشناختی و خوددلسوزی با مشکلات تغذیه‌ای بیماران مبتلا به دیابت

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/hpj.2023.62528.5454
چکیده

مقدمه: بیماری دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری‌های متابولیکی است که بر ابعاد مختلف زندگی فرد مبتلا تاثیر می‌گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین باورهای فراشناختی و خوددلسوزی با مشکلات تغذیه‌ای بیماران مبتلا به دیابت انجام‌ شده است. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود که تعداد 167 نفر از  بیماران دیابتی مجتمع آموزشی - درمانی امام علی (ع) در شهر کرج با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه مورد استفاده  شامل سه پرسشنامه استاندارد اختلالات خوردن گارنر (۱۹۸۳)، پرسشنامۀ باورهای فراشناختی ولز (۱۹۹۷) و پرسشنامۀ خوددلسوزی نف (۲۰۰۳) می‌باشد. یافته‌ها: از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون خطی چندمتغیری و از طریق نرم‌افزار SPSS 23 جهت تحلیل داده­ها استفاده شد. بر اساس نتایج مشاهده‌شده رابطه بین باورهای فراشناختی و خوددلسوزی با مشکلات تغذیه‌ای بیماران مبتلا به دیابت معنادار است (01/0p<). در تحلیل رگرسیون گام­به­گام، در گام اول، متغیر فراشناخت به میزان ۸/۱۱% و در گام دوم با اضافه‌شدن متغیر خوددلسوزی ۱۰% به توان پیش­بینی معادله افزوده شد. در مجموع حدود ۸/۲۱% از واریانس مشکلات تغذیه‌ای از طریق باورهای فراشناختی و خوددلسوزی پیش‌بینی شد (۰۱/۰>p). نتیجه‌گیری: به‌طور کل نتایج نشان داد باورهای فراشناختی و خوددلسوزی در پیش‌بینی مشکلات تغذیه بیماران دیابتی موثر است. همچنین نتایج بیانگر این بود که باورهای فراشناختی اثر قوی‌تری بر مشکلات تغذیه‌ای دارد.

کلیدواژه‌ها