بررسی رابطه کمالگرایی و ترومای دوران کودکی با رفتارهای آشفتهخوردن و نقش میانجی نارضایتی تصویر بدنی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
doi
10.30473/hpj.2023.64030.5546چکیده
مقدمه: امروزه رفتارهای آشفتهخوردن در میان جوانان رو به افزایش هستند و به دلیل پیامدهای منفیشان، منجر به نگرانیهای سلامتی شدهاند. بنابراین شناسایی عوامل مرتبط با این رفتارها، میتواند به پیشگیری از آن، کمک کند. در این راستا، هدف پژوهش حاضر، پیشبینی رفتارهای آشفتهخوردن بر اساس کمالگرایی و ترومای دوران کودکی با نقش میانجی نارضایتی از تصویر بدنی بود. روش: از میان تمامی دانشجویان دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران، 400 دانشجو به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند که 324 شرکتکننده وارد تحلیل شدند. ابزارهای این مطالعه شامل مقیاس رفتار آشفتهخوردن (26EAT-)، کمالگرایی هیل (HPI) مقیاس ترومای دوران کودکی (CTQ)، نگرانی از تصویر بدنی (لیتلتون و همکاران، 2005) و پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ) بود. یافتهها: نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن بود که نارضایتی از تصویر بدنی در رابطه بین کمالگرایی و ترومای دوران کودکی با رفتارهای آشفتهخوردن نقش واسطهای دارد (05/0P<). نتیجهگیری: به نظر میرسد افرادی که در کودکی دچار تروما شدهاند، بهدلیل تصویر تحریفشدهای که احتمالا از خود دارند، به تعیین استاندارهای بالا و اقدامات جبرانی همچون رفتارهای آشفتهخوردن میپردازند. نارضایتی از تصویر بدنی همچنین میتواند تلاشهای کمالگرایانه را تقویت کرده و در جهت ایدهآلسازی اندام، رفتارهای جبرانی خوردن را تشدید کند.