اثر بخشی روان نمایشگری (سایکودراما) بر خودگردانی هیجانی و سلامت روان دانش آموزان دختر مدارس دوره راهنمایی ناحیه یک کرج
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
چکیده
هـدف پـژوهش حـاضر بـررسـی اثـربخشـی روان نمایشگری بر خودگردانی هیجانی و سلامت روان دختران دوره راهنمایی شهرستان کرج است. گروه نمونه از طریق نمونه گیری خوشه ای و از بین کلیه دانش آموزان سوم راهنمایی این شهرستان انتخاب شدند. از این تعداد، 20 نفر شرایط لازم (شامل نمره برش مورد نظر در پرسشنامههای تحقیق) را برای ورود به پژوهش احراز کردند که به طور تصادفی در دو گروه (ده نفره) آزمایش و گواه جایگزین شدند. این دانش آموزان به وسیله پرسشنامه خودگردانی هیجانی (برگرفته از آزمون هوش هیجانی شات) و آزمون سلامت عمومی (GHQ-28) در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ١۰ جلسه یک و نیم ساعته که هفتهای ٢ بار تشکیل می شد به طور گروهی تحت شیوه روان نمایشگری قرار داده شد و گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد. دادههای حاصل از پرسشنامه های پژوهش با استفاده از آزمون کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان دادند که روان نمایشگری در افزایش خودگردانی هیجانی و کاهش اضطراب دانش آموزان مؤثر بود. اما در این پژوهش تأثیری بـر سلامت روان کلی شرکت کنندگان نداشت.