فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان فعال­سازی رفتاری بر انعطاف­پذیری شناختی و افسردگی در بیماران با سابقه جراحی قلب انجام شد. روش: پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون یا گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل همه­ بیماران قلبی جراحی شده در بیمارستان‌های قلب شهر تبریز بود.  بر این اساس حدود 60 نفر در دو گروه 30 نفری شامل گروه آزمایش (30=N) و گروه کنترل (30 =N)  و  به  روش در دسترس انتخاب شدند. برای جمع­آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های استاندارد افسردگی بک، استیر و براون (1996) و  پرسشنامه­ انعطاف­پذیری شناختی دنیس و واندر وال (2010) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره درمان فعال‌سازی رفتاری بر افسردگی (05/0P>) و انعطاف‌پذیری شناختی (01/0P>)  و مولفه­های آن از جمله جایگزین­ها (05/0P>)، کنترل (01/0P>)، جایگزین­هایی برای رفتارهای انسانی (05/0P>)،  موثر می­باشد. بنابراین استفاده از درمان فعال­سازی رفتاری بر افسردگی و انعطاف­پذیری شناختی و مولفه­های آن از جمله جایگزین­ها، کنترل و جایگزین­هایی برای رفتارهای انسانی گروه آزمایش تاثیر معناداری داشته است. نتیجه‌گیری: گروه درمان فعال­سازی رفتاری باعث کاهش افسردگی و افزایش انعطاف­پذیری شناختی و مولفه­های آن از جمله جایگزین­ها، کنترل و جایگزین­هایی برای رفتارهای انسانی آن در بیماران جراحی قلب شده می­باشد.