اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر داغ‌ننگ و اضطراب مرگ بیماران مصروع شهرستان بوکان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، بوکان، ایران.

2 دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بوکان، ایران.

doi
10.30473/hpj.2022.59163.5232
چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر داغ­ننگ و اضطراب مرگ بیماران مصروع شهرستان بوکان انجام شد. روش: پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون یا گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل همه­ بیماران مبتلا به صرع مراجعه‌کننده به مراکز درمانی شهر بوکان در سال 1399 بود. بر این اساس 60 نفر (22 مرد و 38 زن) در دو گروه 30 نفری شامل گروه آزمایش و گروه کنترل و به روش گمارش تصادفی تقسیم شدند. گروه آزمایش به شیوه کارآزمایی بالینی طی 8 جلسه 90 دقیقه ای دوبار در هفته و با استفاده ­­­­­‌‌‌‌‌­­­­­­­­­­از پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1970) و  مقیاس تعدیل‌شده استیگمای بیماری ریتچر (2003) جهت گردآوری داده­ها مورد بررسی قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌ها از کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره، اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر  اضطراب مرگ (P=0/05 ) و داغ­ننگ (P=0/01)  و مولفه­های آن از جمله تنهایی (P=0/01)، تأیید تصورات قالبی (P=0/01)، تجربۀ تبعیض اجتماعی (P=0/05) و کناره­گیری از اجتماع (P=0/05)  را نشان می­دهد­. بنابراین استفاده از درمان شناختی- بر اضطراب مرگ و داغ­ننگ و مولفه­های آن از جمله تنهایی، تأیید تصورات قالبی، تجربۀ تبعیض اجتماعی، کناره گیری از اجتماع آزمودنی­های گروه آزمایش تاثیر معناداری داشته است. نتیجه‌گیری: گروه  درمانی شناختی- رفتاری باعث کاهش اضطراب مرگ و داغ­ننگ در بیماران مصروع شهرستان بوکان شد.