بررسی راهبردهای مقابله ای و میزان تنیدگی در مادران کودکان مبتلا به اتیسم و مقایسه آن با مادران کودکان عادی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی

2 دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی

4 دانشگاه شهید بهشتی

5 سازمان ملی جوانان

doi
چکیده

   این پژوهش به منظور بررسی راهبردهای مقابله­ای و میزان تنید­گی در مادران کودکان مبتلا به اتیسم و مقایسه آن با مادران دارای کودکان عادی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مادران دارای فرزند شهر تهران می­باشد. نمونه آماری شامل  72 مادر (36 مادر دارای کودک مبتلا به اتیسم و 36 مادر دارای کودک سالم) بوده که با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه­گیری شامل مقیاس رتبه­بندی اتیسم گیلیام، فهرست مشکلات رفتاری کودک/ نوجوان، پرسشنامه منابع تنیدگی، فهرست مهارت­های مقابله‌ای استفاده می­شود. یافته­ها نشان می­دهند که بین مادران کودکان مبتلا به اتیسم و مادران کودکان سالم از لحاظ متغیرهای تنیدگی، راهبردهای مقابله‌ای مسئله­مدار و هیجان­مدار تفاوت معناداری وجود دارد، اما از لحاظ راهبرد مقابله‌ای غیر­مفید و غیرمؤثر تفاوت معناداری مشاهده نگردید. هم­چنین میان تنیدگی مادران کودکان مبتلا به اتیسم با راهبردهای مقابله­ای هیجان­مدار و غیر­مفید و شدت علائم کودک مبتلا به اتیسم رابطه معناداری وجود دارد، اما بین تنیدگی مادران و راهبرد مقابله­ای مسئله­مدار، رابطه معناداری به دست نیامد. در مجموع اکثر مادرانی که کودک مبتلا به اتیسم داشتند راهبردهای مقابله‌‌ای هیجان­مدار داشته و شدت علائم اتیسم با افزایش میزان تنیدگی مادران همراه بوده، به نحوی که شدت علائم اتیسم کودک، 66 درصد تنیدگی مادران را تبیین می‌کند.