بررسی راهبردهای مقابله ای و میزان تنیدگی در مادران کودکان مبتلا به اتیسم و مقایسه آن با مادران کودکان عادی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
4 دانشگاه شهید بهشتی
5 سازمان ملی جوانان
doi
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی راهبردهای مقابلهای و میزان تنیدگی در مادران کودکان مبتلا به اتیسم و مقایسه آن با مادران دارای کودکان عادی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مادران دارای فرزند شهر تهران میباشد. نمونه آماری شامل 72 مادر (36 مادر دارای کودک مبتلا به اتیسم و 36 مادر دارای کودک سالم) بوده که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری شامل مقیاس رتبهبندی اتیسم گیلیام، فهرست مشکلات رفتاری کودک/ نوجوان، پرسشنامه منابع تنیدگی، فهرست مهارتهای مقابلهای استفاده میشود. یافتهها نشان میدهند که بین مادران کودکان مبتلا به اتیسم و مادران کودکان سالم از لحاظ متغیرهای تنیدگی، راهبردهای مقابلهای مسئلهمدار و هیجانمدار تفاوت معناداری وجود دارد، اما از لحاظ راهبرد مقابلهای غیرمفید و غیرمؤثر تفاوت معناداری مشاهده نگردید. همچنین میان تنیدگی مادران کودکان مبتلا به اتیسم با راهبردهای مقابلهای هیجانمدار و غیرمفید و شدت علائم کودک مبتلا به اتیسم رابطه معناداری وجود دارد، اما بین تنیدگی مادران و راهبرد مقابلهای مسئلهمدار، رابطه معناداری به دست نیامد. در مجموع اکثر مادرانی که کودک مبتلا به اتیسم داشتند راهبردهای مقابلهای هیجانمدار داشته و شدت علائم اتیسم با افزایش میزان تنیدگی مادران همراه بوده، به نحوی که شدت علائم اتیسم کودک، 66 درصد تنیدگی مادران را تبیین میکند.