بررسی آزمایشگاهی تأثیر درصد نفوذپذیری بر روی بیشینه عمق آبشستگی در اطراف آبشکنهای نوع باندال لایک
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
باندال لایکها نوعی از سازههای محلی هستند که در بنگلادش نزدیک به شبهقاره هند بهمنظور بهبود کشتیرانی در رودخانههای آبرفتی احداث میگردند. این سازه یک نوع جدید از آبشکن هست که بهصورت ترکیبی از یک آبشکن نفوذپذیر و نفوذناپذیر ساخته میشود. آبشستگی موضعی دماغه آبشکن، یکی از مسائل در طراحی این سازهها هست که بهعلت تنگشدگی مقطع جریان و وجود گردابههای قوی اتفاق میافتد. لذا تعیین عمق آبشستگی در طراحی این سازه بسیار مهم هست. با توجه به تحقیقات اندک در زمینه آبشکنهای نوع باندال لایک در این مطالعه به بررسی تأثیر درصد نفوذپذیری بر روی بیشینه عمق آبشستگی در اینگونه آبشکنها پرداختهشده است. آزمایشها در شرایط آب زلال و با در نظر گرفتن 4 درصد نفوذپذیری و 4 دبی مختلف انجام گرفت. در همه آزمایشها طول آبشکن (L) و نسبت فاصله بهطول آبشکن () ثابت و بهترتیب برابر 20 درصد عرض کانال و 3 در نظر گرفتهشده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که بیشینه عمق آبشستگی در اطراف آبشکنهای بسته بهمراتب بیشتر از باندال لایکها هست. کمترین مقدار کاهش عمق نسبی آبشستگی در باندال لایکها نسبت به آبشکن بسته 16/34% هست که این مقدار کاهش در نفوذپذیری 30% و عدد فرود 24/0 و بیشترین مقدار 82/94% هست که در نفوذپذیری 64% و عدد فرود 18/0 محاسبه شده است.