بررسی تاثیر تقسیمکار جنسیتی در منزل بر رفتار باروری زنان با استفاده از شبیهسازی عاملبنیان
نویسندگان
1 دانشیار گروه جمعیتشناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار گروه جمعیتشناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jwdp.2024.381114.1008472چکیده
با کاهش باروری به زیر سطح جانشینی، نحوۀ تقسیمکار جنسیتی در منزل بهعنوان یکی از عوامل تعیینکنندۀ تصمیمات و رفتارهای باروری مورد توجه قرار گرفته است. هدف مقالۀ حاضر، بررسی و پیشبینی نحوۀ تقسیمکار جنسیتی در منزل بر رفتار باروری زنان استان تهران با استفاده از ابزار مدلسازی عاملبنیان است. برای این منظور، از بخشی از دادههای طرح تحولات باروری در استان تهران (سال 1396) استفاده شد. نتایج شبیهسازی حاکی از روند تند کاهش باروری در ده سال آینده در استان تهران است. براساس این نتایج، پیشبینی میشود میزان باروری کل در استان تهران در سال 1408 به 06/1 فرزند برسد. در ادامه، سناریوهای کاهش و افزایش مشارکت مردان در تقسیمکار جنسیتی در منزل در نرمافزار انیلاجیک اجرا شد و براساس این سناریوها، به پیشبینی میزان باروری کل استان تهران تا سال 1408 پرداخته شد. نتایج شبیهسازی عاملبنیان نشان داد در صورت کاهش 15 درصدی مشارکت مردان در تقسیمکار جنسیتی در منزل، میزان باروری کل در استان تهران به 03/1 فرزند خواهد رسید. در مقابل، در صورت افزایش 15 درصدی مشارکت مردان در تقسیمکار جنسیتی در منزل، میزان باروری کل به 09/1 فرزند در سال 1408 خواهد رسید. در بخش پیشنهادها، براساس نتایج مهم است که سیاستهای افزایش جمعیت و سیاستهای دوستدار خانواده، شامل مجموعهای از ارزشهای فرهنگی و اجتماعی در زمینۀ مشارکت مردان در امور منزل باشد تا بتوان روند کاهش نابرابری جنسیتی را با هدف افزایش باروری تقویت کرد.