نقش واسطه‌ای سبک‌های مقابله و حمایت ‌اجتماعی ادراک‌شده در ارتباط بین ابعاد سرشت و منش و بهزیستی روانشناختی در افراد مبتلا به میگرن

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.30473/hpj.2021.59006.5215
چکیده

مقدمه: میگرن وضعیتی عمیقاً ناتوان­کننده است که متغیرهای روانشناختی می­توانند در آن اثرگذار باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه­ای سبک­های مقابله و حمایت ­اجتماعی ادراک­شده در ارتباط بین ابعاد سرشت و منش و بهزیستی روان­شناختی در افراد مبتلا به میگرن انجام شد. روش: این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد مبتلا به میگرن در شهر رشت در سال 1398 بود که به متخصص مغز و اعصاب مراجعه نمودند. نمونه شامل 432 نفر (276 زن و 156 مرد) بود که به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای به‌کاررفته در این پژوهش شامل پرسشنامه سرشت و منش (TCI-56)، مقیاس بهزیستی روان­شناختی (PWB)، پرسشنامه پاسخ­های مقابله­ای (CRI) و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک­شده (MSPSS) بود. یافته‌ها: تحلیل مسیر نشان داد بهزیستی روان­شناختی در افراد مبتلا به میگرن، متأثر از ابعاد سرشت و منش، سبک­های مقابله و حمایت ­اجتماعی ادراک­شده است. همچنین، نقش واسطه­ای سبک­های مقابله و حمایت ­اجتماعی ادراک­شده در ارتباط بین ابعاد سرشت و منش و بهزیستی روان­شناختی مورد تأیید قرار گرفت. برای ارزیابی مدل از شاخص­های (91/0) CFI، (93/0) GFI، (91/0) NFI و (07/0) RMSEA استفاده شد و مدل پیشنهادی برازش خوبی با داده­ها داشت. نتیجه‌گیری: عوامل روانشناختی در میزان بهزیستی روانشناختی افراد مبتلا به میگرن نقش دارند؛ بنابراین، شناسایی این متغیرها می‌تواند تلویحات مهمی در زمینه درمان­های روانشناختی میگرن داشته باشد.