مبانی قرآنی حقوق مادری با رویکرد اجتماعی براساس بند 2 اصل 21 قانون اساسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه شیعه‌شناسی، دانشکدۀ الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

2 استادیار گروه شیعه‌شناسی، دانشکدۀ الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.

doi
10.22059/jwdp.2024.361186.1008392
چکیده

قرآن به‌عنوان منبع اصلی هدایت مسلمانان، چارچوبی جامع برای حمایت از حقوق مادر فراهم می‌کند و راهنمایی‌هایی در جنبه‌های مختلف زندگی مادران ارائه می‌دهد. در اصل بیست‌ویکم نیز بر وظیفۀ دولت در تضمین حقوق زن با رعایت موازین اسلامی تأکید شده است و از جملۀ این وظایف را حمایت از مادران به‌خصوص در دوران بارداری و حضانت فرزند و نیز اعطای قیمومت فرزندان به مادران شایسته برای غبطۀ آن‌ها در صورت نبود ولی شرعی دانسته است. از این‌رو می‌توان به مادۀ 946 قانون مدنی در باب حق ارث مادر، مادۀ 1107 دربارۀ حق نفقۀ مادر و برای حق حضانت به مادۀ 1168 و 1169 اشاره کرد. نوشتار حاضر به روش توصیفی-تحلیلی در پی پاسخ به این مسئله است که مبنای قرآنی حقوق اجتماعی مادران طبق بند 2 اصل 21 قانون اساسی چیست. از این‌رو هدف از این مقاله، بررسی مبانی قرآنی برخی از حقوق اجتماعی زنان در مقام مادری است که به‌طور مستدل و مستند در قرآن و نظام حقوقی ایران پرداخته شده است. با بررسی آیات قرآن در راستای حقوق اجتماعی مادر در بند 2 اصل 21 قانون اساسی این نتیجه حاصل شد که این حقوق با مبانی قرآنی همسویی دارد و تأمین حقوق مادری در اجتماع مستلزم تلاش و ایجاد سازوکار صحیح دولت و سازمان‌های مربوطه است. درواقع باید طرحی هدفمند در جهت حمایت از مادران در ایفای مؤثر نقش‌هایشان پایه‌گذاری کنند. این راهبردها ممکن است شامل اجرای سیاست‌های مرخصی زایمان، نفقه، حضانت، ارث، تخفیفات شغلی و قضایی مادران باشد.