اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، شفقت و درمان ترکیبی بر اضطراب و نگرشهای ناکارآمد بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، واحد ارسنجان،دانشگاه آزاد اسلامی،ارسنجان، ایران
doi
10.30473/hpj.2021.51335.4706چکیده
لوپوس بیماری است که با ایجاد اضطراب در فرد باعث نگرانی و تنش در پاسخ به شرایط تهدیدکننده میگردد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، شفقت و درمان ترکیبی بر اضطراب و نگرشهای ناکارآمد بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با یک گروه کنترل میباشد.جامعهآماریاینپژوهششاملکلیهبیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک تحت درمان در بیمارستانهای شهر شیرازمیباشد که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از میان جامعه آماری 80 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی به چهار گروه (یک گروه کنترل 20 نفره و 3 گروه آزمایش 20 نفره) قرار گرفتند. ابزارهای بکاررفته در این پژوهش شامل پرسشنامه اضطرابزونگ (1970) و پرسشنامه نگرشهای ناکارآمد وایزمن و بک (1978) بود. یافتهها: دادههای گرداوری شده با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر نشان داد که این درمان بر لوپوس سیستمیک در مراحل پسآزمون و پیگیری تأثیر معنادار دارد (p≤0/0001و 6/53F=). همچنین اثر درمان ترکیبی در این پژوهش با سطح معناداری (207/47F= و p≤/0005) بود. نتیجهگیری: مطابق با یافتههای پژوهش حاضر، میتوان از بستههای آموزشی پذیرش و تعهد و شفقت درمانی جهت بهبود اضطراب و نگرشهای ناکارآمد بیماران مبتلا به لوپوس بهره برد.