تأثیر پدیدۀ صخرۀ شیشه‌ای بر شکل‌گیری انسداد سازمانی و سکوت سازمانی با نقش تعدیل‌کنندگی حمایت سازمانی ادراک‌شده (مورد مطالعه: کارکنان زن دانشگاه تهران)

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.

doi
10.22059/JWDP.2024.364782.1008379
چکیده

عدم پیشرفت شغلی زنان در سازمان‌ها می‌تواند منجر به پیامدهای منفی متعددی مانند انسداد سازمانی، سکوت سازمانی و نظایر آن شود. این عدم پیشرفت شغلی زنان در سازمان‌ها، به پدیدۀ صخرۀ شیشه‌ای معروف است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر پدیدۀ صخرۀ شیشه‌ای بر شکل‌گیری انسداد سازمانی و سکوت سازمانی با نقش تعدیل‌کنندگی حمایت سازمانی ادراک‌شده بود. نوع تحقیق، توصیفی همبستگی و جامعۀ آماری شامل کارکنان زن دانشگاه تهران به تعداد 412 نفر بود که 204 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها، از چهار پرسشنامۀ صخرۀ شیشه‌ای، سکوت سازمانی، انسداد سازمانی و حمایت سازمانی استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها به‌صورت صوری، سازه، همگرا و واگرا بررسی شد. از طریق ضریب آلفای کرونباخ، پایایی پرسشنامۀ صخرۀ شیشه‌ای 89/0، سکوت سازمانی 85/0، انسداد سازمانی 72/0 و حمایت سازمانی ادراک‌شده 77/0 برآورد شد. نتایج نشان داد میانگین صخرۀ شیشه‌ای، انسداد سازمانی و سکوت سازمانی، بالاتر از حد متوسط و میانگین حمایت سازمانی، پایین‌تر از حد متوسط بود. طبق نتایج، صخرۀ شیشه‌ای روی انسداد سازمانی و سکوت سازمانی، تأثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین حمایت سازمانی ادراک‌شده روی سکوت سازمانی و انسداد سازمانی، تأثیر منفی و معنادار دارد. به‌علاوه نقش تعدیل‌کنندگی حمایت سازمانی ادراک‌شده در تأثیر صخرۀ شیشه‌ای روی انسداد سازمانی و سکوت سازمانی تأیید شد.