مقایسه اثربخشی درمان مبتنی ‏بر پذیرش ‏و تعهد و درمان شناختی - رفتاری مثبت‏نگر بر آشفتگی‏های روانشناختی بیماران مبتلا به درد مزمن

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

2 دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

3 دانشیار، گروه بیهوشی و فلوشیب درد، دانشگاه علوم پزشکی، ایران، ایران.

4 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

5 استادیار گروه روانشناسی بالینی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.30473/hpj.2021.52200.4767
چکیده

مقدمه: هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان مبتنی‏بر پذیرش ‏و تعهد و درمان شناختی - رفتاری مثبت‏نگر بر آشفتگی‏های روانشناختی بیماران مبتلا به درد مزمن بود. روش: پژوهش حاضر نیمه‏آزمایشی ﺑﺎ ﭘﻴﺶ ﺁﺯﻣﻮﻥ-ﭘﺲ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﻭ پیگیری به مدت 3 ماه ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﮔﺮﻭﻩ گواه بود. نمونه این پژوهش شامل 45 نفر از بیماران مبتلا به درد مزمن مراجعه‏کننده به بیمارستان حضرت رسول اکرم شهر تهران بود؛ که به روش نمونه‏گیری در دسترس انتخاب و به‏صورت تصادفی در ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﻳﻚ ﮔﺮﻭﻩ گواه ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺳﻪ ﮔﺮﻭﻩ، مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس (21DASS-) را ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺶ‏ﺁﺯﻣﻮﻥ، ﭘﺲ‏ﺁﺯﻣﻮﻥ ﻭ پیگیری ﺗﻜﻤﻴل نمودند. ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻃﻲ 8 جلسه 90 دقیقه‏ای، هفته‏ای یک جلسه تحت مداخله درمان مبتنی‏بر پذیرش‏ و تعهد و درمان شناختی-رفتاری مثبت‏نگر قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله‏ای صورت نگرفت. در پایان از هر سه گروه پس‏آزمون به عمل آمد. داده‏ها به کمک 25-SPSS و با استفاده از شاخص‏های آمار توصیفی و روش اندازه‏گیری مکرر تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: بین درمان مبتنی‏بر پذیرش ‏و تعهد و درمان شناختی-رفتاری مثبت‏نگر با گروه گواه بر آشفتگی‏های روانشناختی بیماران مبتلا به درد مزمن تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>P). اما بین درمان مبتنی‏بر پذیرش‏ و تعهد و درمان شناختی-رفتاری مثبت‏نگر بر آشفتگی‏های روانشناختی بیماران مبتلا به درد مزمن تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). نتیجه‌گیری: درمان مبتنی‏بر پذیرش ‏و تعهد و درمان شناختی - رفتاری مثبت‏نگر می‏توانند به‌عنوان ﺭﻭﺵ‏های مداخله‏ای ﻣﺆﺛﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ آشفتگی‏های روانشناختی ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﺰﻣﻦ بکار روند