آینده پژوهی در رسانههای مراکزاستانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام ، دانشکده ادبیات ،علوم انسانی و اجتماعی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات تهران (نویسنده مسئول)، تهران ، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش داخلی ، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد کرمانشاه ، کرمانشاه ، ایران
doi
10.22034/bmsp.2023.343822.1734چکیده
هدف این پژوهش، شناسایی آیندههای ممکن برای رسانههای استانی در افق زمانی ده ساله است. پژوهش حاضر از نوع تحقیق های کیفی است که از روش دلفی با استفاده از تحلیل تِم برای تحلیل دادههای حاصل از پرسشنامه باز و مصاحبه استفاده شده است و از آیندهپژوهی و روش شوارتز در سناریونویسی برای ترسیم آینده استفاده شد. جامعة آماری شامل کارشناسان حوزة رسانة ملی و استانی و استادان حوزة آیندهپژوهی و مدیران سابق و مدیران فعلی صداوسیمای استانها است که از طریق نمونهگیری هدفمند و روش گلولهبرفی تعداد 26 نفر انتخاب شدند. نتایج پژوهش نشان داد که روندهای پیشروی صداوسیمای مراکز استانها عبارتاند از: رقابت رسانهای، رشد رسانههای اجتماعی، مدلهای نوین کسبوکار، اهمیت مخاطب در رسانه، ارتقاء کیفیت برنامهها و محلی عملکردن رسانهها؛ طبق امتیازات ماتریس اهمیت و عدم قطعیت، دو پیشران اصلی تمرکز در مقابل عدم تمرکز تصمیمگیری و استقلال یا مشارکت رسانهها برای شناسایی سناریوها و ترسیم آینده انتخاب شد و طبق امتیاز خبرگان، اولویت سناریوها و آیندة متناظر آن مشخص شد: محلی عملکردن رسانهها (توجه به فرهنگ و پوشش محلی)، مخاطبمحورشدن رسانهها، حرکت به سوی رسانههای اجتماعی (فعالیت حداکثری در فضای مجازی)، همگرایی رسانهها، تأکید بر برنامهسازی و ارتقای کیفیـت برنامهها، تأکید بر ادامة روند فعلی مراکز و حضور رسانهها در فضای مجازی، مرجعیت رسانههای استانی و بقای آنها. همچنین آیندههای محتمل به ترتیب اهمیت شامل مخاطبگرایی رسانهها، مشارکت و همکاری رسانهای، توسعة فعالیت و حفظ اقتدار است.
