جایگاه حقوق رفاهی زنان در چتر حمایتی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر تأمین اجتماعی بهمثابۀ حق بشری
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران.
3 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jwdp.2023.350215.1008268چکیده
قانون اساسی در رأس هرم سلسلهمراتب قوانین، نقش اثرگذاری در تبیین جایگاه حقوق انسانی بانوان هر جامعه داشته است. جایگاه حقوق زنان از زمان تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از دغدغههای آن بود و از همان ابتدا نقش و جایگاه زنان در پیشبرد اهداف متعالی جامعه مبتنی بر ارزشهای دینی مورد توجه قرار گرفت. حقوق رفاهی زنان از جمله موضوعاتی است که در دوران تصویب قانون اساسی ایران بعد از انقلاب اسلامی مورد بحث بوده است. این پژوهش به بررسی جایگاه حقوق رفاهی زنان در پرتو قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر تأمین اجتماعی بهعنوان یک حق بشری میپردازد. در نوشتار حاضر این موضوع واکاوی شد که مطابق اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زنان از امتیازات حقوق رفاهی در راستای عدالت جنسیتی و کسب فرصتهای ناشی از آن برخوردارند و قانون اولویتهایی برای آنها درنظر داشته است. پژوهش پیشرو، مبحث مطالبات حقوق رفاهی را در حوزۀ تأمین اجتماعی بانوان جامعۀ ایران بهعنوان منابع انسانی مهم در ساختار قانون اساسی کنونی بررسی میکند و نشان میدهد تجربۀ بیش از چهار دهه حکومت جمهوری اسلامی ایران و دستاوردهای برقراری نظام قانون اساسی برآمده از ارزشهای ملی-مذهبی است. این شرایط مبین آن است که بانوان در منظومۀ اقتصاد رفاهی بهعنوان شهروند جامعه از تأمین اجتماعی در حوزههای مختلف برخوردار هستند.