تاثیر نسبت خاک به محلول بر همدماهای جذب و واجذب روی (Zn) در یک خاک شنی
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
واکنش جذب به عواملی مانند تعداد مکانهای جذبی در دسترس برای پذیرش ماده جذب شونده، مقدار کل ماده جذب شونده در محلول و احتمال تماس بین مکانهای جذبی و ماده جذب شونده وابسته است. معمولاً مقدار جذب در واحد جرم جذب کننده با کاهش نسبت خاک به محلول افزایش مییابد. بااینحال، تاثیر نسبت خاک به محلول بر همدماهای جذب و به ویژه واجذب کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق تاثیر نسبتهای مختلف خاک به محلول (5/1:2، 1:5 ،1:20،1:10و1:50) بر همدماهای جذب روی (Zn) در غلظتهای اولیه10 تا 100 میلی گرم Zn در لیتر و در محلول زمینه 01/0 مولار نیترات کلسیم (تنظیم شده در3/7 = pH) در یک نمونه خاک شنی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، تاثیر این نسبتها بر واجذب Zn در سه غلظت اولیه بررسی گردید. نتایج نشان داد که در غلظت اولیه کم Zn ( mg/L10) و در زمانهای کوتاه (h 18>) تفاوت غلظت تعادلی Zn در نسبتهای مختلف خاک به محلول زیاد بود. این تفاوت با گذشت زمان کمتر شد. در غلظت زیاد Zn ( mg/L100) تفاوت غلظت تعادلی Zn برای نسبتهای مختلف خاک به محلول در زمانهای کوتاه و بلند تقریباً یکسان بود. با کاهش نسبت خاک به محلول شکل همدماهای جذب از نوعL به نوع H تغییر یافت. برازش معادله لنگمویر به دادههای جذبی نشان داد که با کاهش نسبت خاک به محلول ثابت حداکثر جذب(b) این معادله افزایش و ثابت انرژی جذب(K) آن کاهش یافت. همچنین، با کاهش این نسبت پسماند در همدماهای جذب-واجذب افزایش پیدا کرد.