واکاوی پیامدهای حضور کارمندان با تحصیلات فرانیاز در بخش دولتی ایران: پژوهشی کیفی
نویسندگان
1 دکتری مدیریت رفتاری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیتمدرس، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیتمدرس، تهران، ایران.
3 استاد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیتمدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2025.435568.1684چکیده
هدف: هدف این پژوهش واکاوی پیامدهای حضور کارمندان دارای تحصیلات فرانیاز در بخش دولتی ایران است. در سالهای اخیر، رشد مدرکگرایی و محدودیت فرصتهای شغلی باعث شده است که بسیاری از کارکنان با سطحی از تحصیلات وارد مشاغلی شوند که نیازمند این میزان تحصیلات نیست. این عدم تناسب تحصیل و شغل میتواند پیامدهای متعدد فردی، سازمانی و روانی ایجاد کند. با وجود گستردگی این مسئله در نظام اداری کشور، پژوهشهای اندکی به بررسی عمیق اثرات آن بر نگرش شغلی کارکنان، عملکرد سازمانی و جو عمومی ادارات پرداختهاند. ازاینرو، این پژوهش درصدد است تصویری روشن و مستند از تبعات این پدیده در سازمانهای دولتی ایران ارائه دهد.روششناسی: روش بهکاررفته در این مطالعه کیفی و از نوع اکتشافی است. برای گردآوری دادهها از مصاحبههای نیمهساختاریافته با سی نفر از کارکنان ده سازمان دولتی استفاده شد که همگی بر اساس شرایط احراز پست، دارای تحصیلات فرانیاز محسوب میشدند. نمونهگیری بهصورت هدفمند و با رویکرد تنوع حداکثری انجام شد و تا زمانی که دادهها به اشباع نظری رسیدند، ادامه یافت. تحلیل دادهها از طریق روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد و برای افزایش اعتبار پژوهش از معیارهای چهارگانه لینکلن و گوبا شامل انتقالپذیری، تأییدپذیری، اتکاپذیری و اطمینانپذیری بهره گرفته شد. همچنین تمامی مراحل تحلیل کدها و طبقات با مشارکت چند پژوهشگر و بازبینی مشارکتکنندگان همراه بود تا صحت یافتهها تضمین شود.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که پیامدهای تحصیلات فرانیاز در دو سطح کلی قابل دستهبندی است: نگرش شغلی کارکنان و جو سازمانی. در سطح نگرش شغلی، کارکنان دارای تحصیلات فرانیاز نارضایتی نسبت به شغل، احساس تبعیض در دریافت حقوق و ترفیع، تضعیف تعهد شغلی، کاهش اشتیاق و تعلق شغلی، بیمعناشدن شغل، جریحهدار شدن عواطف شغلی، کاهش مشارکت در امور، بیرغبتی به همکاری و کاهش ابتکار عمل را تجربه میکنند. در سطح جو سازمانی نیز پیامدهایی همچون افزایش انتظارات شغلی و رفاهی، اختلال در تعاملات بین کارکنان، کاهش رفتارهای شهروندی سازمانی، بدبینی نسبت به مدیران، کاهش اعتماد سازمانی، تضعیف حس حمایت ادراکشده، کاهش نوآوری، ایجاد بیکاری پنهان، کاهش وفاداری سازمانی، تزلزل ارزشهای فرهنگی مانند تکریم اربابرجوع و شکلگیری انگارههای منفی نسبت به سازمان مشاهده شد. مجموعه این یافتهها نشان میدهد که تحصیلات فرانیاز صرفاً مسئلهای فردی نیست و بهصورت مستقیم و غیرمستقیم بر فرهنگ، روحیه و کارآمدی سازمانهای دولتی اثر میگذارد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش، تحصیلات فرانیاز پدیدهای چندوجهی با پیامدهای گسترده است که میتواند رضایت شغلی، بهرهوری و روابط اداری را تضعیف کند و به شکلگیری جو منفی، بیاعتمادی و کاهش مشارکت در سازمانهای دولتی بینجامد. ازاینرو، اصلاح رویکردهای استخدامی، بازنگری در شرایط احراز شغل، کاهش اتکای صرف بر مدرک تحصیلی، توجه همزمان به مهارت و تجربه، طراحی مسیر شغلی واقعی برای کارکنان دارای تحصیلات بالاتر و ایجاد نظام عادلانه ارتقا و جبران خدمات از جمله راهکارهای ضروری برای کاهش آثار منفی این پدیده است. توجه دقیقتر مدیران و سیاستگذاران به این پیامدها و اصلاح سازوکارهای منابع انسانی میتواند به بهبود فرهنگ سازمانی، افزایش تعهد کارکنان و ارتقای کارآمدی بخش دولتی منجر شود.