چشم انداز تغییرات اقلیمی در غرب ایران بر اساس سناریوهای واداشت تابشی و ریزمقیاس گردانی مدل آماری SDSM

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقلیم‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 استاد اقلیم شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 استاد اقلیم شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
چکیده

چشم‌انداز تغییرات اقلیمی آینده جهت اطلاع از میزان تغییرات و ارائه راهکارهای لازم جهت سازگاری با شرایط جدید از اهمیت زیادی برخوردار است. لذا در این پژوهش به بررسی چشم‌انداز تغییرات دما و بارش در ایستگاه­های سینوپتیک منتخب در غرب کشور پرداخته شد. بدین منظور از داده­های مدل جهانی CanESM2 تحت سناریوی واداشت تایشی (RCP 2.6، RCP 4.5 و RCP 8.5) و مدل ریزمقیاس گردانی آماری SDSM بهره گرفته شد و تغییرات ماهانه و بلندمدت آن در دو دوره زمانی مختلف (2065-2046 و 2099-2080) نسبت به دوره پایه (2005-1961) مورد بررسی قرار گرفت. جهت اطمینان از کالیبراسیون و صحت­سنجی مدل SDSM از معیارهای MAE، MSE، RMSE، R2 و نمودارهای مقایسه­ای استفاده شد. نتایج حاصل از بررسی معیارهای مختلف حاکی از کار آیی مناسب این مدل برای منطقه مورد مطالعه است. نتایج حاصل از چشم انداز مدل نیز نشان داد که در دوره 2065-2046 میزان بارش در بیشتر ایستگاه­ها (به جز سرپل ذهاب) و بیشتر ماه­های سال نسبت به دوره پایه کاهش می­یابد. ولی در دوره (2099-2080) در همه ایستگاه­ها، میزان بارش نسبت به دوره پایه کاهش پیدا خواهد کرد. از نظر دمای حداقل و حداکثر نیز در همه دوره­ها و در هر دوره نسبت به دوره قبل میزان دما نسبت به دوره پایه افزایش خواهد یافت. بر اساس متوسط بلند مدت نیز انتظار می­رود در منطقه مورد مطالعه میزان بارش به میزان 6 درصد کاهش و دمای حداقل و حداکثر به ترتیب به میزان 2 و 9/1 سلسیوس نسبت به دوره پایه افزایش یابد.

کلیدواژه‌ها