اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر احساس امیدواری و باور به جهان عادل در بیماران مبتلا به سرطان سینه

نویسندگان

1 استادیار گروه روان شناسی دانشگاه گلستان گرگان- ایران

2 کارشناسی ارشد گروه روان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.30473/hpj.2020.49889.4634
چکیده

مقدمه: بحران­های ناشی از سرطان سبب عدم تعادل و ناهماهنگی فکر و جسم می­شود، اما بیشترین حالت در این دوره برای بیمار حس یاس و ناامیدی است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر احساس امیدواری و باور به جهان عادل در بیماران مبتلا به سرطان سینه انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه­تجربی، طرح پیش‌آزمون- پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مبتلا به سرطان سینه شهر تهران بودند که از بین آنها تعداد 40 نفر به‌صورت نمونه­گیری در دسترس هدفمند انتخاب شدند.سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایشی جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده­ها شامل پرسشنامه باور به جهان عادل رابین و پپلاوفرنهام (2003) و پرسشنامه امید به زندگی هرث بودند. داده­ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از روند افزایشی پایدار در نمرات مقیاس امیدواری و باور به جهان عادل بیماران مبتلا به سرطان سینه بود که بیانگر اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش متغیرهای مذکور است. نتیجه‌گیری: ناامیدی نقشیمستعدکننده، تسریع‌کننده و تداوم‌بخش را در بیماری‌های سرطانی بازی می‌کند و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند با افزایش آن نقش مهمی را به‌عنوان درمان‌های کمکی و توان‌بخشی در کنار درمان‌های پزشکی ایفا کند.