آموزش در منزل جایگزین آموزش در مدرسه
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
doi
چکیده
مقارن با تحول تکنولوژی ارتباطی در دهههای اخیر، آموزش در منزل بهعنوان جایگزینی برای آموزش در مدرسه در بسیاری از کشورها گسترش یافته است. در سالهای اخیر، خانوادهها به دلایل متعدد از جمله ارزشهای خاص فرهنگی و مذهبی، عدم تناسب برنامههای مدرسه با نیازهای فرزندان و پایین بودن سطح آموزش در برخی مدارس به آموزش فرزندان خود در منزل رغبت بیشتری نشان داده اند. بزرگترین مزیت آموزش در منزل این است که میتوان با توجه به ویژگیها، علایق و تواناییهای هر دانشآموز برای او برنامهریزی نمود. مدت زمان دورة تحصیلی نیز با توجه به توانایی دانشآموزان تنظیم میشود و آنان مجبور نیستند با همکلاسیهای خود همگام باشند. بدین ترتیب از آموزش لذت برده، دچار اضطراب و نگرانی نمیشوند. این روش محدودیتهایی دارد که از آن جمله میتوان به محدود شدن روابط اجتماعی دانشآموزان اشاره کرد. همچنین جایگزینی ارتباط غیرمستقیم به جای ارتباط چهره به چهره ممکن است به کاهش تجارب دانشآموزان بیانجامد. بهرغم این محدودیتها، آموزش در منزل در مواردی که بین فرهنگ و ارزشهای خانواده و جامعه اختلاف زیادی وجود دارد، یا هدفهای آموزشی که خانواده برای فرزندان در نظر گرفته است تفاوت چشمگیری با هدفهای آموزشی مدرسه دارد و یا برای کودکان با بیماریهای مزمن و معلولیتهای شدید مفید به نظر میرسد. بهکارگیری این روش در کنار تکنولوژیهای آموزشی نظیر شرکت در کلاسهای مجازی و استفاده از وسایل کمکآموزشی میتواند مؤثر باشد. هدف از این مطالعه بررسی آموزش در منزل به منزلة یکی از روشهای غیررسمی آموزشی است که گاه میتواند جایگزین مناسبی برای آموزشهای رسمی باشد. در این مطالعه جنبههای مختلف آموزش در منزل، روشهای تسهیلکننده، مزایا و محدودیتهای آن نقد و بررسی شده است.
