رابطه نگرش مذهبی با رضایتمندی زناشویی در دانشجویان متأهل
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه تهران
doi
چکیده
افزایش میزان طلاق در جامعه کنونی ایران، ضرورت بررسی عوامل مؤثر بر سازگاری و رضایتمندی زناشویی را آشکار میکند. یکی از این عوامل نگرش مذهبی است که میتواند روابط، تصمیمگیری، تعهد و ابعاد فرزندپروری زوجین را متأثر سازد. از این رو، هدف از مقاله حاضر، بررسی رابطه نگرش مذهبی با رضایتمندی زناشویی در دانشجویان متأهل دانشگاه تهران است. گروه نمونه این پژوهش شامل 156 دانشجوی متأهل دانشگاه تهران بودند که به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش مقیاس نگرش مذهبی خدایاری فرد و همکاران (1385) و مقیاس سازگاری زناشویی اسپنیر (1976) بود. آزمون ضرایب همبستگی نشان داد که بین نگرش مذهبی و رضایتمندی زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. از بین چهار خرده مقیاس سازگاری زناشویی، نگرش مذهبی بیشترین رابطه را با رضایت دو نفری نشان داد. بر اساس یافته های پژوهش حاضر، خانواده درمانگرها می توانند نقش باورهای مذهبی را هم در بروز و هم در حل اختلافات زناشویی، به عنوان عاملی مهم در نظر بگیرند. در پایان نیز همسوئی و عدم همسوئی یافته ها مورد بحث واقع شده است.