مقایسه رگرسیون خطی و شبکههای عصبی در برآورد ابعاد پیاز رطوبتی در اراضی شیبدار
نویسندگان
1 1- دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه گیلان
2 استادیار آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب دانشگاه گیلان
3 کارشناس ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، مدیر عامل شرکت مهندسین مشاور سامان آبراه
4 استادیار آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب دانشگاه گیلان
5 کارشناس ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، اداره جهاد کشاورزی شهرستان پارس آباد
doi
چکیده
به منظور مقایسه رگرسیون خطی و شبکههای عصبی مصنوعی در برآورد ابعاد پیاز رطوبتی در سامانه آبیاری قطرهای در اراضی شیبدار، آزمایشاتی با قطرهچکان دارای دبی ثابت 4 لیتر در ساعت در مدت زمانهای آبیاری 4، 6، 8، 10 و 12 ساعت در اراضی با شیبهای صفر، 5، 15 و 25 درصد با بافت خاک لومسیلتی در منطقه فتحعلی دشت مغان در چهار تکرار انجام گرفت. نتایج مقایسه ای تخمین عمق پیاز رطوبتی با آمارههایR2 و EF و RMSE در روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه به ترتیب برابر 98/0 و 98/0 و 07/1 سانتی متر و در روش رگرسیون خطی چندگانه به ترتیب 93/0 و 93/0 و 1/2 سانتی متر به دست آمد. همچنین نتایج مقایسه این دو روش از نظر تخمین نیمرخ خاک خیس شده بر اساس آمارههایR2 و EF و RMSE که به ترتیب برابر 99/0، 99/0 و 16/22 سانتی متر مربع، و همچنین 93/0، 93/0 و 77/74 سانتیمتر مربع به دست آمد، نشان داد روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه نسبت به روش رگرسیون خطی چندگانه مناسبتر بود. اما نتایج مقایسه روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه و روش رگرسیون خطی چندگانه از نظر تخمین مساحت خیس شده سطح خاک بر اساس آمارههایR2، EF و RMSE که بترتیب برابر 90/0، 90/0 و 44/126 سانتیمتر مربع، همچنین 99/0، 99/0 و 22/18 سانتیمتر مربع به دست آمد نشان داد که از این نظر روش رگرسیون خطی چندگانه نسبت به روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه مناسبتر بود.