مقایسه رگرسیون خطی و شبکه‌های عصبی در برآورد ابعاد پیاز رطوبتی در اراضی شیب‌دار

نویسندگان

1 1- دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه گیلان

2 استادیار آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب دانشگاه گیلان

3 کارشناس ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، مدیر عامل شرکت مهندسین مشاور سامان آبراه

4 استادیار آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب دانشگاه گیلان

5 کارشناس ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، اداره جهاد کشاورزی شهرستان پارس آباد

doi
چکیده

به منظور مقایسه رگرسیون خطی و شبکه­های عصبی مصنوعی در برآورد ابعاد پیاز رطوبتی در سامانه آبیاری قطره­ای در اراضی شیب­دار، آزمایشاتی با قطره­چکان­ دارای دبی ثابت 4 لیتر در ساعت در مدت زمان­های آبیاری 4، 6، 8، 10 و 12 ساعت در اراضی با شیب‌های صفر، 5، 15 و 25 درصد با بافت خاک لوم­سیلتی در منطقه فتحعلی دشت مغان در چهار تکرار انجام گرفت. نتایج مقایسه ای تخمین عمق پیاز رطوبتی با آماره­هایR2 و EF و RMSE  در روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه به ترتیب برابر 98/0 و 98/0 و 07/1 سانتی متر و در روش رگرسیون خطی چندگانه به ترتیب 93/0 و 93/0 و 1/2 سانتی متر به دست آمد. هم­چنین نتایج مقایسه این دو روش از نظر تخمین نیمرخ خاک خیس شده بر اساس آماره­هایR2 و EF و RMSE که به ترتیب برابر 99/0، 99/0 و 16/22 سانتی متر مربع، و هم­چنین 93/0، 93/0 و 77/74 سانتی­متر مربع به دست آمد، نشان داد روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه نسبت به روش رگرسیون خطی چندگانه مناسب­تر بود. اما نتایج مقایسه روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه و روش رگرسیون خطی چندگانه از نظر تخمین مساحت خیس شده سطح خاک بر اساس آماره­هایR2، EF و RMSE که بترتیب برابر 90/0، 90/0 و 44/126 سانتی­متر مربع، هم­چنین 99/0، 99/0 و 22/18 سانتی­متر مربع به دست آمد نشان داد که از این نظر روش رگرسیون خطی چندگانه نسبت به روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه مناسب­تر بود.