هدررفت خاک در شیارها و تغییرات زمانی آن طی بارندگی در خاکهای با بافت مختلف
نویسندگان
doi
چکیده
فرسایش شیاری فرآیند جدا شدن و انتقال ذرات خاک توسط جریان متمرکز روانآب بر روی دامنه شیبدار است. این فرسایش نقشی مهم در هدررفت خاک در دامنهها دارد. ویژگیهای مختلف خاک با تأثیر بر مقاومت آن در برابر ضربه قطرات باران و تنش برشی روانآب، بر گسترش فرسایش شیاری اثر میگذارند. هدف از این آزمایش، بررسی فرسایش شیاری در خاکهای با بافت مختلف و تعیین تغییرات زمانی آن طی بارندگی بود. برای این منظور هشت خاک با بافت مختلف (رسی، لوم رسی، لوم رس شنی، لومی، لوم سیلتی، لوم شنی، شن لومی و شنی) در کرتهایی به طول 2/1 متر و در عرض 1 متر در دامنهای شیبدار تحت باران شبیهسازی شده مورد بررسی قرار گرفتند. هر یک از کرتها تحت پنج رخداد باران با شدت 60 میلیمتر در ساعت و مدت یک ساعت قرار گرفتند. مقدار فرسایش شیاری بر اساس میزان رسوب جمع شده در مخزن انتهای کرتها تعیین شد. نتایج نشان داد که فرسایش شیاری در شیارها به شدت تحت تأثیر بافت خاک قرار گرفت (01/0p≤). بیشترین و کمترین میزان فرسایش شیاری به ترتیب در خاک رسی (322 گرم بر متر مربع) و خاک شنی (صفر) مشاهده شد. میزان فرسایش شیاری در خاکها به سرعت نفوذ آب و انتقالپذیری ذرات وابسته بود. شدت فرسایش شیاری به دلیل تخریب خاکدانهها و تولید روانآب طی دوره بارندگی افزایش پیدا کرد. شدت فرسایش شیاری در ابتدای دوره بارندگی به سرعت بالا رفته و در ادامه به حد تقریباً ثابتی رسید. در خاک لومی به دلیل پایداری نسبی خاکدانهها، میزان تغییرات فرسایش شیاری طی بارندگی کمتر بود.